طراحی سایت پزشکی در اهواز؛ نوبت‌دهی آنلاین و سایتی هم‌خوان با ضوابط نظام پزشکی

بیمار امروز قبل از تماس جست‌وجو می‌کند. اسمت را می‌زند، تخصصت را می‌خواند، نشانی مطب را نگاه می‌کند و اگر راهی برای گرفتن نوبت ببیند، همان لحظه اقدام می‌کند. در اهواز این لحظه زیاد پیش می‌آید. تابستان طولانی و داغ است و خیلی‌ها ترجیح می‌دهند به‌جای رفت‌وآمد و تلفن‌های بی‌جواب، شب از خانه نوبت بگیرند.

سایت پزشکی سه کار اصلی دارد. پیدا شدن: وقتی کسی تخصص تو را در شهر جست‌وجو می‌کند، صفحه‌ای از خودت ببیند، نه فقط چند آگهی پراکنده. اعتماد: معرفی دقیق پزشک، شماره‌ی نظام پزشکی، ساعت پذیرش و بیمه‌های طرف قرارداد. تبدیل: فرم درخواست نوبت یا تقویم زنده‌ای که بازدید را به مراجعه برساند.

تیم فراکو سایت را با کدنویسی اختصاصی می‌سازد، نه قالب آماده. سایت از اول برای گوشی طراحی می‌شود، سبک و سریع باز می‌شود و سورس‌کد و دامنه به نام خودت است. اگر روزی خواستی با تیم دیگری ادامه بدهی، همه‌چیز دست خودت است.

این صفحه مخصوص پزشک‌ها و کلینیک‌های اهواز نوشته شده. اگر برای کسب‌وکار دیگری سایت می‌خواهی، صفحه‌ی طراحی سایت در اهواز را ببین. اگر مطبت در شهر دیگری است، راهنمای سراسری طراحی سایت پزشکی همین منطق را بدون جزئیات محلی گفته. طراحی سایت کلینیک در اهواز با سایت یک مطب تک‌پزشک هم فرق دارد و پایین‌تر می‌گوییم چرا. تمرکز این صفحه روی سه چیز است: قواعدی که نظام پزشکی برای سایت گذاشته، نوبت‌دهی آنلاین و دیده‌شدن در جست‌وجوهای پزشکی شهر.

مهم‌ترین نکته‌ای که کمتر طراحی به پزشک می‌گوید این است. دستورالعمل اطلاع‌رسانی امور پزشکی و تبلیغات که ۲۸ دی ۱۴۰۲ در شورای عالی نظام پزشکی تصویب شد، وب‌سایت و شبکه‌های اجتماعی را صریحاً جزو رسانه‌های مشمول آورده است (ماده‌ی ۳). هر تبلیغ امور پزشکی در این رسانه‌ها مجوز نظام پزشکی می‌خواهد. تبلیغ بی‌مجوز هم تخلف صاحب مطب یا مؤسسه است و هم تخلف صاحب رسانه.

تعریف تبلیغ هم گسترده است. ماده‌ی ۲ هر پیام یا اطلاع‌رسانی را که مخاطب را به گرفتن خدمت ترغیب کند تبلیغ می‌داند؛ حتی مقاله، آموزش یا پیام بهداشتی. پس بخش مقاله‌های سایتت هم بیرون از این قاعده نیست.

مجوز یک گواهی الکترونیکی است که فقط از سامانه‌ی یکپارچه‌ی تبلیغات امور پزشکی یا همان سیتا صادر می‌شود و یک سال اعتبار دارد. برای فضای مجازی، مرجع صدور کمیته‌ی تبلیغات نظام پزشکیِ محل فعالیت مطب یا مؤسسه است؛ یعنی برای مطبی در اهواز، نظام پزشکی اهواز. درخواست مطب را خود دارنده‌ی پروانه ثبت می‌کند و درخواست مؤسسه را مسئول فنی.

این قاعده روی کاغذ نمانده. معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز بخشنامه‌ی فروردین ۱۴۰۱ وزارت بهداشت را منتشر کرده که از دانشگاه‌ها می‌خواهد تبلیغات بی‌مجوز در سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی را در بازدیدهای نظارتی شناسایی و به نظام پزشکی گزارش کنند. بیمار هم می‌تواند خودش چک کند؛ به گفته‌ی مدیرکل نظارت سازمان نظام پزشکی، در سامانه‌ی جست‌وجوی اعضای نظام پزشکی معلوم است پزشک مجوز تبلیغات دارد یا نه (فرارو، آذر ۱۴۰۱).

همین دستورالعمل هر کسی را که در طراحی یا انتشار تبلیغ سلامت نقش دارد موظف می‌کند از وجود مجوز مطمئن شود. برای همین پیش از انتشار، وضعیت مجوزت را می‌پرسیم. ما مرجع حقوقی نیستیم و تصمیم نهایی با کمیته‌ی تبلیغات است؛ کار ما این است که سایت با محتوای مجوزت جور باشد. جای کادر محتوای ثابت و کد کیوآر مجوز از روز اول در طراحی هست.

دستورالعمل برای محتوای سایت فهرست دقیقی دارد. خلاصه‌اش این است و در طراحی رعایتش می‌کنیم.

الزامی برای مطب: نام و نام خانوادگی کامل و شماره‌ی نظام پزشکی، دقیقاً مطابق پروانه؛ بالاترین عنوان پروانه، بدون حروف اختصاری؛ نشانی با نام شهر و تلفن ثابت با پیش‌شماره؛ و کد کیوآر مجوز. ساعت و روزهای پذیرش، پست الکترونیک و بیمه‌های طرف قرارداد اختیاری‌اند.

الزامی برای کلینیک و مؤسسه: نام کامل مؤسسه طبق پروانه‌ی بهره‌برداری، شماره‌ی همان پروانه، نشانی، تلفن ثابت و کد کیوآر مجوز. نام مسئول فنی، بخش‌ها، ساعت کار و بیمه‌ها اختیاری‌اند.

سقف خدمات: شرح خدمات مجاز برای مطب حداکثر ۵ مورد است و برای مؤسسه حداکثر ۷ مورد. پس صفحه‌های خدمات را از روی همین فهرست مجاز می‌چینیم، نه از روی هر کاری که در مطب انجام می‌دهی.

ممنوع برای مطب: اسم‌گذاری روی مطب؛ واژه‌های «مرکز»، «تخصصی»، «کلینیک» و «پلی‌کلینیک»، چون معنای تأسیس مؤسسه را می‌دهند؛ لوگو و علامت تجاری؛ و عنوان‌های زیبایی. یعنی اگر مطب داری، طراحی لوگو فعلاً به کارت نمی‌آید. کلینیک دارای پروانه‌ی بهره‌برداری اما می‌تواند لوگوی ثبت‌شده‌اش را نشان بدهد.

ممنوع برای همه: شعار تبلیغاتی؛ واژه‌های تشویقی مثل تخفیف، رایگان، تضمینی، اقساط، هدیه، جایزه و قرعه‌کشی؛ صفت‌هایی مثل بهترین، برترین، اولین و مجهزترین؛ و ذکر عضویت در انجمن‌های خارج از کشور.

تصویر: عکس قبل و بعد فقط از سر و صورت، اندام فوقانی و پا از زانو به پایین؛ آن هم وقتی هویت بیمار شناختنی نباشد و رضایت کتبی و آگاهانه‌اش گرفته شده باشد. روتوش و جلوه‌ی ویژه ممنوع است. نمایش بقیه‌ی بدن، از جمله شکم و سینه، و فیلم حین جراحی هم ممنوع است. فیلم و عکس از فضای مطب مجاز است، به شرط آن‌که جز کادر درمانی دارای پروانه کسی دیده یا شنیده نشود.

ورود به سایت و دامنه: متن «کادر محتوای ثابت» که کمیته تأیید کرده، هنگام ورود به سایت کامل نمایش داده می‌شود و درج گزینشی‌اش ممنوع است. نشانی سایت مطب باید مشخصات خود پزشک را داشته باشد و نشانی سایت مؤسسه، نام مرکز طبق پروانه را. پس دامنه را هم با همین قاعده انتخاب می‌کنیم.

لینک‌ها: فقط به صفحه‌های مجوزدار خودت لینک بده؛ لینک به صفحه‌های رسمی دستگاه‌های کشوری مجاز است. اگر می‌خواهی به صفحه‌ات در یک سامانه‌ی نوبت‌دهی لینک بدهی، اول از کمیته بپرس.

بیشتر بیماران وقتی تصمیم به گرفتن نوبت می‌گیرند که مطب بسته است: شب، جمعه، وسط درد. نوبت‌دهی آنلاین همین فاصله را پر می‌کند. دو سطح دارد و بهتر است از اول بدانی کدام را لازم داری.

درخواست نوبت با فرم: بیمار نام، شماره، خدمت و زمان دلخواهش را می‌فرستد و منشی برای قطعی کردن تماس می‌گیرد. ساده است، در همه‌ی پلن‌های سایت شرکتی جا می‌شود و برای بیشتر مطب‌ها کافی است. فرم فقط همین‌ها را می‌پرسد؛ شرح بیماری و عکس مدارک پزشکی جایشان در مطب است، نه در فرم عمومی سایت.

تقویم زنده: بیمار فقط ساعت‌های خالی واقعی را می‌بیند، نوبت را خودش قطعی می‌کند و شماره‌اش با پیامک تأیید می‌شود. این سطح امکان سفارشی است و دامنه و قیمتش قبل از شروع مکتوب می‌شود. دموی کلینیک دندان‌پزشکی دنداریس نمونه‌اش را نشان می‌دهد: تقویم شمسی‌ای که جمعه را نشان نمی‌دهد و پنج‌شنبه فقط نیم‌روز است. دنداریس دمو است و بیمار واقعی ندارد. رزرو با تقویم واقعی را در یک پروژه‌ی واقعی هم ساخته‌ایم: چپمن موبیل، سایت رزرو یک تعمیرگاه خودرو در آمریکا.

سامانه‌های نوبت‌دهی یا سایت خودت؟ آن سامانه‌ها بیمار می‌آورند و کنار گذاشتنشان لازم نیست. ولی صفحه‌ات آن‌جا مال آن‌هاست؛ چیدمان، قواعد و پزشک‌های دیگرِ کنار اسمت را آن‌ها تعیین می‌کنند. سایت خودت جایی است که بیمار فقط تو را می‌بیند.

یک نکته‌ی مالی را هم جدی بگیر. معاون فنی و نظارت سازمان نظام پزشکی در مهر ۱۴۰۵ گفته است هر مبلغی که از بیمار گرفته می‌شود باید در چارچوب تعرفه‌ی مصوب باشد و برای گرفتن نوبت نباید وجهی دریافت شود. ویزیت آنلاین هم به گفته‌ی او در حال ساماندهی است و مجوز جدا می‌خواهد. پس سایت تو بابت خودِ نوبت از بیمار پول نمی‌گیرد. اگر درگاه پرداخت می‌خواهی، اول کاربردش را با تعرفه‌ی مصوب و نظام پزشکی شهر خودت چک کن.

پنل پیامکی، که از پلن نقره‌ای در سایت هست، برای یادآوری نوبت به کار می‌آید و نوبت سوخته را کم می‌کند. فقط یادت باشد پیامک تبلیغاتی با یادآوری نوبتی که بیمار خودش گرفته فرق دارد؛ پیامک هم در ماده‌ی ۳ جزو رسانه‌های مشمول تبلیغ است. این‌که نوبت‌دهی آنلاین در عمل کدام دردسرها را حل می‌کند، در راهنمای سایت نوبت‌دهی آنلاین کامل آمده.

بیمار قبل از نوبت گرفتن می‌خواهد بداند با چه کسی طرف است. برای همین صفحه‌ی معرفی پزشک مهم‌ترین صفحه‌ی سایت پزشکی است و باید دقیق و بی‌اغراق باشد.

چه چیزی در آن می‌گذاریم؟ نام کامل و شماره‌ی نظام پزشکی، عنوان مطابق پروانه، فهرست خدمات مجاز، روزها و ساعت‌های پذیرش، بیمه‌های طرف قرارداد، نشانی و تلفن ثابت، و یک تصویر معرف. ماده‌ی ۳۳ برای مطب، عکس چهره‌ی دارنده‌ی پروانه یا تابلوی استاندارد مطب را تصویر معرف پذیرفته است. شماره‌ی نظام پزشکی را برجسته می‌گذاریم؛ بیمار می‌تواند آن را در سامانه‌ی جست‌وجوی اعضا چک کند و همین چک‌کردن اعتماد می‌سازد.

چه چیزی نمی‌گذاریم؟ «بهترین متخصص اهواز»، «درمان قطعی»، عددسازی درباره‌ی تعداد بیماران و هر ادعایی که سندش را نداری. این جمله‌ها هم با ماده‌ی ۱۶ مشکل دارند و هم بیمار آگاه را فراری می‌دهند.

گوگل هم همین را می‌خواهد. طبق راهنمای محتوای مفید گوگل، برای موضوع‌هایی که روی سلامت آدم‌ها اثر می‌گذارند، سیستم‌های گوگل وزن بیشتری به تجربه، تخصص، اعتبار و اعتماد می‌دهند و اعتماد را مهم‌ترین بخش آن می‌دانند. همان راهنما توصیه می‌کند نام نویسنده جایی که خواننده انتظارش را دارد دیده شود. پس مقاله‌های سلامت سایتت با نام پزشک یا با تأیید او منتشر می‌شوند، نه با امضای نویسنده‌ای ناشناس.

اگر کلینیک چند پزشک دارد، هر پزشک صفحه و برنامه‌ی پذیرش خودش را می‌گیرد تا بیمار بداند کدام روز با چه کسی نوبت بگیرد. اگر بخشی از بیمارانت عرب‌زبان‌اند، که در اهواز کم پیش نمی‌آید، ماده‌ی ۲۰ درج متن به زبان رسمی کشورهای همسایه را بعد از متن فارسی مجاز دانسته است. نسخه‌ی انگلیسی یا عربی جزو پلن‌های عمومی ما نیست؛ اگر لازمش داری، پیش از شروع جداگانه درباره‌اش صحبت می‌کنیم.

بیمار دندان‌پزشکی معمولاً با دو نگرانی جست‌وجو می‌کند: هزینه و درد. سایتی که به هر دو صادقانه جواب بدهد، نصف راه را رفته است.

برای هر خدمت مجاز یک بخش یا صفحه‌ی جدا می‌سازیم: درمان چند جلسه است، هر جلسه چقدر طول می‌کشد، بعدش چه مراقبتی لازم است و چه کسی کاندید مناسبش نیست. سقف شرح خدمات را هم فراموش نکن: ۵ مورد برای مطب و ۷ مورد برای کلینیک. اگر مطب داری و ده خدمت انجام می‌دهی، باید انتخاب کنی کدام‌ها روی سایت بیایند.

درباره‌ی هزینه، اگر می‌خواهی تعرفه یا بازه‌ی قیمت را روی سایت بنویسی، اول مطمئن شو در محتوای مجاز مجوزت پذیرفته شده و با تعرفه‌ی مصوب جور است. ماده‌ی ۲۷ می‌گوید تبلیغ فقط باید مطابق محتوای همان مجوز باشد. چیزهایی که قطعاً نمی‌شود نوشت: درصد تخفیف، «جرم‌گیری رایگان» یا «ایمپلنت اقساطی». این‌ها دقیقاً همان واژه‌هایی‌اند که ماده‌ی ۱۵ ممنوع کرده.

گالری قبل و بعد در دندان‌پزشکی پرطرفدار است و در محدوده‌ی سر و صورت جا می‌شود؛ ولی فقط با رضایت کتبی بیمار، بدون آشکار شدن هویتش و بدون روتوش. عکس آماده‌ی اینترنتی یا نتیجه‌ی ویرایش‌شده هم اعتماد را می‌سوزاند و هم تخلف است.

فضای سایت هم مهم است. بخش بزرگی از مراجعان دندان‌پزشکی با اضطراب وارد می‌شوند و صفحه‌ی روشن و آرام آن اضطراب را کمتر می‌کند. بیمه‌های طرف قرارداد را هم شفاف بنویس؛ یکی از پرتکرارترین سؤال‌های تلفنی را از قبل جواب داده‌ای.

دنداریس، دموی نمایشی‌ای که خود استودیو برای همین صنف ساخته، تعرفه و مدت تقریبی هر درمان، معرفی پزشکان، مسیر چهارمرحله‌ای درمان و نوبت‌دهی با تقویم زنده را کنار هم نشان می‌دهد. در پروژه‌ی واقعی، هر بخش آن با محتوای مجاز مجوز کلینیک تو تطبیق داده می‌شود؛ هر چیزی که در مجوز نیست، روی سایت هم نمی‌آید.

اگر کلینیک پوست، مو، لیزر یا زیبایی داری، دقیق‌ترین سایت را لازم داری؛ چون بیشترین حساسیت هم روی همین صنف است. همان بخشنامه‌ی ۱۴۰۱ که روی سایت دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز آمده، به‌طور خاص از خدمات پوست، مو و جراحی پلاستیک و عنوان‌هایی مثل زیبایی، پیکرتراشی، تناسب اندام و کاهش وزن در سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی نام برده است.

چند قاعده از روز اول در طراحی هست. عنوان‌های زیبایی برای مطب ممنوع است و عنوان «پلاستیک» فقط وقتی مجاز است که در پروانه‌ی طبابت آمده باشد. عکس قبل و بعد فقط در محدوده‌ای که ماده‌ی ۲۴ اجازه داده، با رضایت کتبی و بدون روتوش. فیلم حین جراحی، زنده یا ضبط‌شده، منتشر نمی‌شود. فیلم فضای کلینیک هم فقط کادر درمانی دارای پروانه را نشان می‌دهد.

صفحه‌ی هر خدمت، مثل لیزر موهای زائد، درمان آکنه یا تزریق، باید بگوید چه کسی آن را انجام می‌دهد، چند جلسه طول می‌کشد، چه کسی کاندید مناسبش نیست و مراقبت‌های بعدش چیست. نتیجه برای همه یکسان نیست و همین را هم صادقانه می‌نویسیم. در این صنف، صداقت بیشتر از هر عکس براقی مراجع می‌آورد.

رزرو چندخدمتی هم برای این صنف کاربردی است: مراجع چند خدمت را با هم انتخاب می‌کند و می‌بیند چقدر باید وقت بگذارد. این امکان سفارشی است و قیمتش قبل از شروع مکتوب می‌شود.

یک مرز را هم روشن کنیم. سالن زیبایی که کار پزشکی انجام نمی‌دهد، منطق سایت دیگری دارد. ولی اگر خدمتی با ادعای درمانی ارائه می‌کنی، تبصره‌ی ماده‌ی ۱ می‌گوید هر خدمتی که مدعی اثر درمانی، تشخیصی یا پیشگیری باشد، مشمول همین دستورالعمل است. پس پیش از نوشتن متن، این مرز را با هم مشخص می‌کنیم.

داروخانه حساب جدایی دارد و صفحه‌ی کاملش را جدا نوشته‌ایم: طراحی سایت داروخانه. خلاصه‌اش برای داروخانه‌های اهواز این است.

دارو را فقط داروخانه‌ای می‌تواند غیرحضوری عرضه کند که طبق دستورالعمل خدمات برخط دارو که ۱۳ مهر ۱۴۰۴ امضا شد، تأییدیه‌ی کمیسیون دانشگاه علوم پزشکی را گرفته باشد. مجوز را داروخانه می‌گیرد، نه سایت. آرایشی، بهداشتی و مکمل دارای مجوز حساب جدایی دارند. مرجع استعلام داروخانه‌های اهواز، معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز است.

بدون تأییدیه هم سایت کلی کار برایت می‌کند: وضعیت باز یا بسته و نوبت کشیک شبانه‌روزی، مسیر و تماس، رزرو نسخه‌ی الکترونیک با کد رهگیری برای تحویل حضوری، و نوبت مشاوره با مسئول فنی. کسی که نیمه‌شب «داروخانه‌ی شبانه‌روزی اهواز» را جست‌وجو می‌کند، دقیقاً همین اطلاعات را می‌خواهد.

قواعد تبلیغ هم این‌جا برقرار است. دستورالعمل تبلیغات دارو، مکمل و آرایشی را هم در بر می‌گیرد و تبلیغ دارو برای عموم مردم ممنوع است (ماده‌ی ۹). دموی داروخانه‌ی مهردارو را خود استودیو ساخته تا چیدمان دسته‌بندی و صفحه‌ی محصول را ببینی. دمو است، چیزی نمی‌فروشد و الگوی قانونی نیست؛ در پروژه‌ی واقعی فقط دسته‌هایی دکمه‌ی خرید می‌گیرند که مجوزشان را داری.

بیمار اهوازی معمولاً تخصص را با اسم شهر یا محله جست‌وجو می‌کند؛ مثلاً «متخصص پوست در اهواز» یا «دندان‌پزشک کیانپارس». رقیب تو در این جست‌وجوها چند مطب و کلینیک هم‌شهری است، نه سایت‌های بزرگ سراسری؛ هرچند سامانه‌های نوبت‌دهی و فهرست پزشکان هم در همین نتایج‌اند.

چند کار پایه از روز اول در ساختار سایت هست: عنوان و توضیح جدا برای هر صفحه، نقشه‌ی سایت، نشانی‌های تمیز، سرعت بالا روی گوشی و داده‌ساختاری که به گوگل می‌گوید این صفحه مال یک پزشک یا کلینیک با این نشانی و این ساعت کار است. نشانی، تلفن و ساعت کار را هم همه‌جا یکسان می‌نویسیم.

نمایه‌ی کسب‌وکار گوگل برای کسب‌وکارهای ایرانی عملاً قابل‌اتکا نیست. پس ثبت مطب یا کلینیک در نقشه‌های ایرانی مثل نشان و بلد، قدم اول کم‌هزینه برای جست‌وجوهای «نزدیک من» است.

محتوا بخش دوم است. سؤال‌هایی که هر روز در مطب می‌شنوی بهترین موضوع مقاله‌اند: «بعد از کشیدن دندان عقل چه بخورم؟» یا «لیزر چند جلسه طول می‌کشد؟». فقط یادت باشد طبق ماده‌ی ۲، مقاله‌ای که به گرفتن خدمت ترغیب کند تبلیغ حساب می‌شود. پس مقاله‌ها آموزشی و دقیق نوشته می‌شوند و متن پزشکی پیش از انتشار به تأیید خودت می‌رسد.

اگر وقت کار مستمر نداری، خدمات سئو در اهواز سه پلن ماهانه دارد: پرو با ۲ مقاله، مکس با ۴ مقاله و اولترا با ۸ مقاله در ماه؛ قیمت با تماس اعلام می‌شود. هیچ‌کدام رتبه‌ی مشخصی را قول نمی‌دهند، چون هیچ‌کس صادقانه نمی‌تواند چنین قولی بدهد.

سایت مطب و کلینیک روی پلن‌های سایت شرکتی ساخته می‌شود. برنزی: ۴ صفحه، برای مطب تک‌پزشک با معرفی، خدمات و فرم درخواست نوبت. نقره‌ای: تا ۸ صفحه، با بخش مقاله، سئوی فنی و پنل پیامکی برای یادآوری نوبت. طلایی: تا ۱۲ صفحه، با درگاه پرداخت و همراهی در دریافت اینماد. تحویل ۱۰ تا ۱۴ روز کاری است و پشتیبانی ماهانه اختیاری است.

داروخانه‌ای که مجوز فروش آنلاین اقلام غیردارویی دارد، روی پلن‌های فروشگاهی می‌رود، با تحویل ۱۴ تا ۲۰ روز کاری و پشتیبانی اختیاری. تقویم زنده و هر امکان سفارشی دیگر جدا برآورد و قبل از شروع مکتوب می‌شود. نصف مبلغ در شروع پروژه و نصف دیگر در تحویل پرداخت می‌شود؛ قسط و پرداخت مرحله‌ای نداریم.

پیش از جلسه‌ی اول این‌ها را آماده کن: تصویر پروانه‌ی طبابت یا پروانه‌ی بهره‌برداری، شماره‌ی نظام پزشکی، فهرست خدمات مجاز، روزها و ساعت پذیرش، بیمه‌های طرف قرارداد، تلفن ثابت با پیش‌شماره، عکس چهره یا تابلوی مطب، و اگر گالری قبل و بعد می‌خواهی، رضایت‌نامه‌ی کتبی بیماران. اگر هنوز مجوز سیتا نداری، درخواستش را هم‌زمان ثبت کن تا سایت و مجوز با هم برسند.

جلسه‌ی اول را می‌توانیم حضوری در اهواز بگذاریم. برای پزشک‌های شهرهای دیگر خوزستان و ایران، کل مسیر غیرحضوری پیش می‌رود. قبل از هر قراردادی، مشاوره‌ی رایگان می‌گیری؛ تیم ما نیاز و امکانات سایت مطبت را بررسی می‌کند و بعد از بستن امکانات، پیشنهاد قیمت مکتوب می‌دهد. خواستی ادامه می‌دهیم؛ نخواستی، تعهدی به ادامه نداری.