نرم‌افزار CRM اختصاصی، مطابق روال فروش خودت

CRM در ساده‌ترین تعریف یعنی هر تماس با مشتری یک‌جا ثبت شود، معلوم باشد چه کسی و کِی باید پیگیری کند و هر معامله در کدام مرحله است. CRMهای آماده‌ی ایرانی این کار را برای فروش معمولی خوب انجام می‌دهند. CRM سفارشی وقتی می‌ارزد که دست‌کم یکی از این چهار وضعیت برای تو واقعی باشد، نه فقط «خوب است داشته باشیم».

روال فروشت استاندارد نیست. تأیید چندمرحله‌ای تخفیف توسط مدیر، ویزیتوری که هر روز مسیر مشخصی از مغازه‌ها را می‌رود، فروش سازمانی با نمونه، آزمایش، پیشنهاد قیمت و قرارداد، یا خدمات پس از فروش و گارانتی با شماره‌سریال. در محصول آماده این‌ها با چند فیلد سفارشی و کلی دور زدن جا می‌شوند و چند ماه بعد تیم دوباره سراغ اکسل می‌رود.

کاربر زیاد داری. اشتراک CRM آماده به‌ازای هر نفر حساب می‌شود و با بزرگ شدن تیم خطی بالا می‌رود. در نرم‌افزار اختصاصی لایسنس به‌ازای کاربر وجود ندارد؛ نفر بیست‌وپنجم از نظر لایسنس همان‌قدر خرج دارد که نفر پنجم: هیچ.

باید به سامانه‌های خودت وصل شوی. نرم‌افزار حسابداری، سایت، انبار، مرکز تلفن یا سامانه‌ی مودیان؛ آن هم دوطرفه و عمیق، نه فقط یک دکمه‌ی خروجی اکسل. CRM آماده برای اتصال‌های رایج راه دارد، ولی برای نسخه‌ی خاص حسابداری تو یا انباری که داخل شرکت نوشته شده، معمولاً نه.

داده باید پیش خودت بماند. فهرست مشتری‌ها باارزش‌ترین دارایی تیم فروش است و بعضی کسب‌وکارها نمی‌خواهند یا نمی‌توانند آن را روی سرور شرکت دیگری نگه دارند. هزینه‌ی کاری نکردن را هم بشمار: پول دادن بابت ده‌ها امکانی که هیچ‌وقت بازشان نمی‌کنی، یا خم کردن روال کار به شکل ابزار.

بیشتر مقایسه‌ها به «اختصاصی گران‌تر است» ختم می‌شوند. بیا با عدد واقعی حساب کنیم. طبق صفحه‌ی تعرفه‌ی دیدار، یکی از CRMهای شناخته‌شده‌ی ایرانی، در تعرفه‌ی منتشرشده در مهر ۱۴۰۵ پلن «حرفه‌ای» با پرداخت سالانه برای هر کاربر ماهی ۱ میلیون و ۲۹ هزار تومان است و با پرداخت ماهانه ۱ میلیون و ۴۱۰ هزار. پنل پیامک، فاکتور، پایپ‌لاین فروش و اتصال به ویپ در همه‌ی پلن‌هایش هست؛ اتوماسیون و گزارش‌های BI فقط در پلن «پیشتاز»، با ۱ میلیون و ۵۷۷ هزار تومان برای هر کاربر در ماه.

تیم ده‌نفره روی پلن حرفه‌ای: ۱ میلیون و ۲۹ هزار × ۱۰ کاربر × ۱۲ ماه، یعنی حدود ۱۲۳ و نیم میلیون تومان در سال و نزدیک ۳۷۰ میلیون در سه سال؛ آن هم به شرط این‌که قیمت‌ها در این سه سال بالا نرود. همین تیم اگر اتوماسیون بخواهد و پیشتاز بگیرد، حدود ۱۸۹ میلیون در سال می‌پردازد.

طرف اختصاصی شکل دیگری دارد. یک هزینه‌ی ساخت که در برآورد مکتوب ثابت می‌شود، به‌علاوه‌ی هزینه‌ی سرور و اگر بخواهی قرارداد پشتیبانی؛ بدون اشتراک به‌ازای هر کاربر. برای تیمی حدوداً ده‌نفره یا بزرگ‌تر که روال فروشش استاندارد نیست، جمع دو سه سال اشتراک معمولاً به جایی می‌رسد که ساخت اختصاصی می‌تواند با آن رقابت کند؛ برای تیم سه‌نفره به‌ندرت. این عددها حساب تصویری ما با قیمت‌های منتشرشده‌ی یک شرکت دیگر است، نه تعرفه‌ی ما، و ممکن است عوض شوند؛ پیش از تصمیم صفحه‌ی خودشان را ببین.

آنچه با اختصاصی از دست می‌دهی را هم بگوییم. CRM آماده به‌روزرسانی مداوم، اپ موبایل آماده و تیم پشتیبانی دارد و از فردا شروع می‌کنی؛ دیدار ۱۵ روز استفاده‌ی رایگان هم می‌دهد. در CRM اختصاصی هر قابلیت تازه همانی است که سفارش می‌دهی و هزینه‌اش را می‌پردازی؛ در عوض نقشه‌ی راه و تعرفه‌ی سال بعد دست کس دیگری نیست.

این بخش را از کسی که CRM اختصاصی می‌سازد کمتر می‌شنوی، ولی بدون آن بقیه‌ی صفحه ارزشی ندارد.

تیم کوچک با فروش استاندارد. اگر کمتر از حدود پنج نفر با مشتری سروکار دارند و روالت همان «سرنخ، تماس، پیش‌فاکتور، فروش» است، CRM آماده ارزان‌تر و سریع‌تر است. سه کاربر روی پلن پیشرفته‌ی دیدار (۸۳۲ هزار تومان برای هر کاربر در ماه، با پرداخت سالانه) حدود ۳۰ میلیون تومان در سال می‌شود؛ در این اندازه ساختن نرم‌افزار جداگانه به‌ندرت توجیه مالی دارد. نسخه‌ی آزمایشی یکی از CRMهای آماده را امتحان کن؛ اگر جواب داد، کارت تمام است.

هنوز روال فروشت جا نیفتاده. اگر روال فروشت هر ماه عوض می‌شود، ساختن نرم‌افزار دور آن چیزی را قفل می‌کند که هنوز شکل نگرفته. چند ماه با ابزار آماده یا حتی یک جدول مرتب کار کن؛ وقتی دانستی دقیقاً کجای کار گیر دارد، همان دانسته باارزش‌ترین ورودی یک CRM اختصاصی است.

فقط یک اتصال کم داری. اگر CRM آماده‌ات خوب کار می‌کند و فقط می‌خواهی به سایت یا حسابداری‌ات وصل شود، یک CRM کامل لازم نداری. اگر آن CRM وب‌سرویس داشته باشد، برنامه‌نویسی سفارشی برای همان یک اتصال خیلی ارزان‌تر تمام می‌شود.

راه میانه: پایه‌ی متن‌باز. وقتی بیشتر نیازت با ماژول‌های آماده جور است، می‌شود یک CRM متن‌باز مثل Vtiger، Odoo یا EspoCRM را سفارشی کرد؛ ParsVT هم بر پایه‌ی Vtiger است و با لایسنس دائمی و بدون محدودیت کاربر فروخته می‌شود. هزینه‌اش این است که ساختار داده و پیچیدگی آن پایه را به ارث می‌بری و هرچه بیشتر دستکاری‌اش کنی، به‌روزرسانی سخت‌تر می‌شود. در گفت‌وگوی اول صادقانه می‌گوییم کدام از این سه راه به کار تو می‌خورد، حتی اگر جوابش «CRM آماده بخر» باشد.

مشتری، شرکت و سرنخ. هر مشتری پرونده‌ای دارد که تماس‌ها، پیامک‌ها، پیش‌فاکتورها و یادداشت‌ها روی یک خط زمانی در آن جمع می‌شود؛ در فروش سازمانی، پرونده‌ی شرکت از پرونده‌ی رابط‌هایش جداست. هر سرنخ با منبعش ثبت می‌شود — فرم سایت، تماس، معرفی، یا پیامی از دیوار و اینستاگرام که دستی یا با فایل وارد شده — تا معلوم شود کدام کانال فروش واقعی می‌آورد، نه فقط شماره‌ی تلفن.

پایپ‌لاین و پیگیری. مرحله‌ها را خودت تعیین می‌کنی: اسم، تعداد و این‌که هر مرحله چه اطلاعاتی لازم دارد؛ مثلاً معامله بدون مبلغ پیشنهادی به مرحله‌ی «پیشنهاد داده شد» نمی‌رود. هر پیگیری یک کار با تاریخ شمسی و یادآوری است، معامله‌ای که چند روز دست نخورده علامت می‌خورد و مدیر می‌بیند پیگیری‌های عقب‌افتاده‌ی هر نفر کدام است. هسته‌ی هر نرم‌افزار پیگیری مشتری و مدیریت فروش همین است و بقیه‌ی ماژول‌ها دور آن می‌چرخند.

پیش‌فاکتور، قرارداد و پس از فروش. پیش‌فاکتور از فهرست کالا و خدمات با چاپ فارسی و تاریخ شمسی صادر می‌شود و با یک کلیک فاکتور می‌شود. قراردادها تاریخ تمدید دارند و پیش از سررسید یادآوری می‌فرستند، و تیکت پس از فروش می‌تواند به شماره‌سریال و گارانتی وصل شود. گزارش‌ها هم همان‌هایی‌اند که با آن‌ها تصمیم می‌گیری: نرخ تبدیل هر مرحله، عملکرد هر فروشنده و فروش هر منبع سرنخ.

یک نمونه از پنل مدیریت خود فراکو. پنل مدیریتی که خودمان ساخته‌ایم و هر روز با آن کار می‌کنیم، یک تابلوی «پیگیری فروش» دارد با پنج مرحله: تازه، تماس گرفته شد، پیشنهاد داده شد، تبدیل به مشتری و از دست رفت؛ هر درخواست هم یادداشت خودش را دارد. ساده است و عمداً ساده است: پنج مرحله‌ی روشن که هر روز به‌روز می‌شود، از بیست مرحله‌ای که کسی حوصله‌ی جابه‌جا کردنش را ندارد مفیدتر است. CRM اختصاصی تو هم با حداقل شروع می‌شود و با کار واقعی بزرگ می‌شود.

اتصال CRM به پنل پیامک از طریق وب‌سرویس پنل‌هایی مثل کاوه‌نگار، ملی‌پیامک یا SMS.ir انجام می‌شود؛ مهم‌تر از خود اتصال این است که CRM قانون را بشناسد. پیام خدماتی — یادآوری قرار، صدور فاکتور، پیگیری، کد ورود — با «الگو» ارسال می‌شود: متنی که از پیش در پنل تأیید شده و فقط جای خالی‌هایش، مثل نام و تاریخ، پر می‌شود؛ ورود با کد پیامکی در فروشگاه آلادخت نمونه‌ی همین نوع پیام است. طبق قوانین ملی‌پیامک، ارسال تبلیغ از خط خدماتی مجاز نیست؛ پس تخفیف و پیشنهاد فروش جایی در الگوی خدماتی ندارد.

پیام تبلیغاتی فقط برای کسی فرستاده می‌شود که از قبل اجازه داده، از خط تبلیغاتی و با «لغو۱۱» در انتهای متن: مشتری با فرستادن ۱۱ لغو عضویت می‌کند و با ۱۲ دوباره عضو می‌شود. یعنی CRM باید برای هر مخاطب وضعیت رضایت و لغو را نگه دارد و هر ارسال گروهی، لغوکرده‌ها را خودکار کنار بگذارد. CRM بدون این فیلد، دیر یا زود خط پیامکی‌ات را به دردسر می‌اندازد.

آنچه در پنل مدیریت خود فراکو ساخته‌ایم. این پروژه‌ی مشتری نیست؛ ابزار کار خود ماست و همین قانون‌ها در آن پیاده شده. فهرست مخاطب با فیلتر، برچسب و وضعیت لغو؛ ورود از اکسل و CSV؛ و خروجی اکسل با همان قالبی که پنل ملی‌پیامک برای ارسال تبلیغاتی از خود پنل می‌پذیرد. قیف پیامکی خودکاری که هر مرحله‌اش فقط از الگوهای خدماتی تأییدشده‌ی ملی‌پیامک استفاده می‌کند و فقط در بازه‌ی ساعتی تعیین‌شده می‌فرستد؛ پیش‌فرضش خاموش است و فقط به مخاطب‌هایی پیام می‌دهد که بعد از روشن شدنش آمده‌اند. پیامک فوری پس از ثبت فرم تماس. و یادآوری سررسید هزینه‌ی پشتیبانی و سرور با تاریخ شمسی: چند روز قبل، روز سررسید و بعد از عقب افتادن. درس اصلی‌اش این بود: سختی پیامک در فراخوانی وب‌سرویس نیست؛ در تأیید الگوها، رضایت مخاطب، ساعت ارسال و ثبت این است که چه پیامی، کِی، به چه کسی رفت.

مرکز تلفن ویپ و ایزابل. اگر مرکز تلفنت بر پایه‌ی Asterisk است، مثل ایزابل، CRM از طریق رابط مدیریتی AMI به آن وصل می‌شود. وقتی تلفن زنگ می‌خورد، پرونده‌ی تماس‌گیرنده — نام، آخرین خرید، معامله‌ی باز و آخرین یادداشت — روی صفحه‌ی همان کارشناس باز می‌شود. با کلیک روی شماره در CRM، اول داخلی کارشناس زنگ می‌خورد و بعد شماره‌ی مشتری گرفته می‌شود. و هر تماس، جواب‌داده یا بی‌پاسخ، با مدتش خودکار روی خط زمانی مشتری ثبت می‌شود، با لینک فایل ضبط‌شده اگر ضبط مکالمه روشن باشد. تماس بی‌پاسخ هم می‌تواند خودکار یک کار پیگیری بسازد. تلفن ابری‌ای که API دارد هم همین‌طور وصل می‌شود.

نکته‌ی عملی‌ای که معمولاً دیر به آن فکر می‌شود: اگر مرکز تلفن در دفتر است و CRM روی سرور ابری، یک اتصال امن بین این دو لازم است و کاربر AMI فقط همان دسترسی‌هایی را می‌گیرد که لازم دارد. صادقانه هم بگوییم: بعضی شرکت‌های ویپ ایرانی همین اتصال را برای CRMهای شناخته‌شده به‌صورت محصول آماده می‌فروشند؛ اگر یکی از آن CRMها را داری، شاید همان کافی باشد.

فرم سایت و پیام‌رسان. فرم تماس سایتت مستقیم در CRM سرنخ می‌سازد، همراه صفحه و کمپینی که مشتری از آن آمده؛ طبق قاعده‌ای که تعیین می‌کنی به یک فروشنده سپرده می‌شود و خبرش همان لحظه، مثلاً با ربات بله یا تلگرام، به او می‌رسد. جزئیات ربات‌ها در صفحه‌ی ساخت ربات تلگرام و بله آمده.

فاکتور و سامانه‌ی مودیان. فاکتور در CRM صادر می‌شود و برای فرستادن صورتحساب الکترونیکی به سامانه‌ی مودیان سه راه هست: از طریق یک شرکت معتمد ارائه‌کننده‌ی خدمات مالیاتی، اتصال مستقیم خود مؤدی، یا — که اغلب ساده‌ترین است — از راه نرم‌افزار حسابداری‌ای که الان داری و به سامانه وصل است. ارسال ناهمزمان است: صورتحساب فرستاده می‌شود و نتیجه‌اش بعداً استعلام می‌شود؛ پس CRM باید وضعیت مالیاتی هر فاکتور — ارسال‌شده، پذیرفته، ردشده — را کنارش نگه دارد تا فاکتور ردشده گم نشود. پیشنهاد ما: حسابداری را از نو داخل CRM نساز؛ CRM باید با نرم‌افزار حسابداری‌ات حرف بزند، نه این‌که جایش را بگیرد.

تحت وب، پیش‌فرض درست. CRM تحت وب در مرورگر کامپیوتر و موبایل باز می‌شود و به‌روزرسانی‌اش یک‌بار روی سرور برای همه انجام می‌شود. با PWA، فروشنده یک آیکون روی صفحه‌ی اصلی گوشی می‌گذارد و آن را مثل اپ باز می‌کند. روی آیفون این انتخاب مهم‌تر هم هست: توسعه‌دهنده‌های ایرانی به‌خاطر تحریم نمی‌توانند در App Store منتشر کنند، پس برای کاربر آیفون نسخه‌ی وب و PWA راه عملی است. اپ بومی فقط وقتی می‌ارزد که فروش میدانی باید جایی بی‌آنتن و بدون اینترنت کار کند، و آن‌وقت هم توزیعش روی آیفون مسئله‌ی جداگانه‌ای است.

میزبانی در ایران و روزهای قطعی. در قطعی‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، ابزارهای روی سرور خارجی — از CRMهای خارجی تا جدول‌های آنلاین — مدت طولانی از داخل ایران در دسترس نبودند، ولی سرویس‌های میزبانی‌شده در ایران برای کاربر داخلی کار کردند. انصاف حکم می‌کند بگوییم CRMهای ابری ایرانی هم همین مزیت را داشتند؛ این‌جا تعیین‌کننده محل میزبانی است، نه اختصاصی بودن. چیزی که در CRM اختصاصی اضافه حواسمان به آن است: قلم، کتابخانه‌ها، نقشه و کپچا هم از سرویس خارجی بار نشوند، چون گاهی یک فایل بیرونی کافی است تا صفحه در روز قطعی باز نشود.

نصب روی سرور داخل شرکت. CRM روی سرور داخلی یعنی داده فیزیکی پیش خودت است و اگر اینترنت دفتر قطع شود، کسانی که داخل دفترند همچنان کار می‌کنند. هزینه‌اش این است که فروشنده‌ی بیرون از دفتر به دسترسی امن از بیرون نیاز دارد، و پشتیبان‌گیری، برق و سخت‌افزار مسئولیت خودت است. سرور ابری ایرانی معمولاً نقطه‌ی تعادل است: داده در ایران، دسترسی از همه‌جا، سخت‌افزار با میزبان. نرم‌افزار دسکتاپ برای CRM به‌ندرت لازم می‌شود؛ اگر کارت بیشتر به صندوق، بارکدخوان و کار آفلاین پشت پیشخوان گره خورده، صفحه‌ی نرم‌افزار تحت ویندوز را ببین.

دسترسی نقش‌محور. فروشنده فقط مشتری‌های خودش را می‌بیند، مدیر فروش همه را و حسابدار فاکتورها را؛ خروجی اکسل هم فقط برای نقش‌هایی که تو تعیین می‌کنی باز است. یکی از رایج‌ترین راه‌های بیرون رفتن داده‌ی CRM نفوذ هکری نیست؛ خروجی اکسلی است که فروشنده‌ی در حال رفتن از کل فهرست مشتری‌ها می‌گیرد. هر مجوز هم سمت سرور بررسی می‌شود، نه این‌که فقط دکمه‌اش از چشم کاربر پنهان شده باشد.

لاگ تغییرات. ثبت می‌شود چه کسی، کِی، چه چیزی را عوض کرد: قیمتی که تغییر کرد، معامله‌ای که به مرحله‌ی قبل برگشت، مشتری‌ای که حذف شد. حذف هم برگشت‌پذیر است تا اشتباه یک کلیک، پرونده‌ی یک مشتری را برای همیشه نبرد؛ و در اختلاف رایج «این مشتری مال کیست»، همین لاگ داور است.

پشتیبان‌گیری و ورود امن. پشتیبان خودکار روزانه، جایی غیر از خود سرور اصلی، و آزمون بازگردانی؛ پشتیبانی که هیچ‌وقت بازگردانی نشده، امید است نه پشتیبان. ورود با رمز قوی، در صورت نیاز با مرحله‌ی دوم کد پیامکی، و ارتباط رمزگذاری‌شده با HTTPS حتی روی شبکه‌ی داخلی.

مالکیت. پایگاه داده روی سرور خودت است و هر وقت بخواهی با قالب استاندارد از آن خروجی می‌گیری. سورس‌کد کامل تحویلت می‌شود و حساب سرور، دامنه و پنل پیامک به نام خودت است. طبق ماده‌ی ۶ «قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم‌افزارهای رایانه‌ای» مصوب ۱۳۷۹، وقتی ساخت نرم‌افزار موضوع قرارداد است، حقوق مادی آن — از جمله حق تغییر و توسعه — با سفارش‌دهنده است، مگر قرارداد خلافش را بگوید؛ ما همین را صریح در قرارداد می‌نویسیم. بندهایی را که باید در هر قراردادی ببینی، در مقاله‌ی مالکیت سورس کد نوشته‌ایم.

اول نقشه‌ی فرایند، بعد کد. پیش از هر خط کد، با کسانی که واقعاً می‌فروشند حرف می‌زنیم: سرنخ از کجا می‌رسد، چه کسی اول زنگ می‌زند، معامله کِی «از دست رفته» حساب می‌شود و مدیر هر هفته چه گزارشی می‌خواهد. خروجی این مرحله یک نقشه‌ی یک‌صفحه‌ای از روال فروش و فهرست فیلدهاست، و برآورد مکتوب روی همین نوشته می‌شود.

انتقال از اکسل یا CRM قبلی. اکسل واقعی معمولاً این شکلی است: یک مشتری در سه ردیف با سه شکل شماره («۰۹۱۲…»، «۹۱۲…»، «+۹۸۹۱۲…»)، رقم فارسی و انگلیسی قاطی، تاریخ شمسی به‌صورت متن و یادداشت‌هایی در ستون‌های ادغام‌شده. انتقال یعنی یکسان‌سازی شماره‌ها، پیدا کردن تکراری‌ها و ادغامشان با تأیید خودت، تطبیق ستون‌ها، ورود آزمایشی روی یک نسخه‌ی جدا و بازبینی نمونه‌ها پیش از ورود نهایی. از CRM قبلی هم معمولاً می‌شود خروجی اکسل یا CSV گرفت و سابقه‌ی یادداشت‌ها را آورد.

نسخه‌ی اول، کوچک و واقعی. نسخه‌ی اول فقط هسته را دارد: مشتری‌ها، پایپ‌لاین با مرحله‌های خودت، کارها و یادآوری‌ها، و داده‌ی منتقل‌شده. بسته به دامنه‌ی کار معمولاً چند هفته تا دو سه ماه طول می‌کشد و زمان دقیقش در برآورد نوشته می‌شود. تیم از همان موقع با آن کار واقعی می‌کند، چون کمبودها در کار روزانه پیدا می‌شوند، نه در جلسه.

فازهای بعدی و پرداخت. پیامک، تلفن، فاکتور و مودیان، و گزارش‌ها هر کدام یک مرحله‌ی جدا با قیمت و زمان مشخص در برآوردند؛ پس می‌شود یکی را عقب انداخت بی‌آن‌که بقیه بشکنند. پرداخت مرحله‌ای است و پیش از هر پرداخت نسخه‌ی کارکننده را می‌بینی؛ جلوتر از کاری که انجام شده، پرداختی نداری. تغییری که خارج از برآورد باشد، پیش از انجام جداگانه قیمت می‌گیرد.

برای CRM اختصاصی قیمت عمومی اعلام نمی‌کنیم، چون یک پایپ‌لاین ساده برای تیم شش‌نفره و یک سامانه‌ی چندشعبه‌ای متصل به ایزابل، حسابداری و مودیان هر دو «CRM» نام دارند ولی قابل مقایسه نیستند. این‌ها عدد برآورد را تعیین می‌کنند:

دامنه‌ی کار. تعداد ماژول‌ها، تعداد مرحله‌ها و تأییدها، و پیچیدگی نقش‌ها و دسترسی‌ها. اتصال‌ها. هر سامانه‌ی بیرونی — پنل پیامک، مرکز تلفن، حسابداری، مودیان، سایت — کار جداگانه‌ای است و به مستندات و دسترسی همان سامانه هم بستگی دارد. داده و گزارش. حجم و به‌هم‌ریختگی اکسل‌ها یا CRM قبلی، و این‌که چند گزارش ساده لازم داری یا داشبورد مدیریتی. محل نصب و موبایل. نصب روی سرور داخل شرکت کار بیشتری از سرور ابری دارد و اپ آفلاین هم بیشتر از PWA.

هزینه‌های جاری را هم از اول بدان. بعد از تحویل، هزینه‌ی سرور را مستقیم به میزبان می‌دهی و اعتبار پیامک را به پنل پیامک؛ قرارداد پشتیبانی هم اختیاری است. اشتراک یا لایسنس به‌ازای کاربر در کار نیست.

قدم عملی: برآورد ثابت ما را کنار جمع سه‌ساله‌ی اشتراک در بخش دوم بگذار و بگذار عددها تصمیم بگیرند. برای گرفتن برآورد، از صفحه‌ی تماس چند خط بنویس: چند نفر با سامانه کار می‌کنند، الان با اکسل کار می‌کنی یا با کدام CRM، مرحله‌های فروشت چیست و به چه چیزهایی باید وصل شود. پایگاه فراکو اهواز است و با کسب‌وکارها از سراسر ایران غیرحضوری کار می‌کنیم. اگر کارت چیزی فراتر از CRM است، فهرست کامل خدمات برنامه‌نویسی را ببین.