طراحی سایت لوازم آرایشی و بهداشتی؛ هر رنگ با عکس، موجودی و تاریخ انقضای خودش

در فروشگاه آرایشی، رنگ خود کالاست. خریدار دنبال «رژ لب» نمی‌گردد. دنبال همان شماره رنگی است که دوستش زده بود. پس هر رنگ باید یک زیرمحصول جدا باشد، با موجودی، قیمت، عکس و بارکد خودش.

انتخابگر رنگ نام و شماره‌ی هر رنگ را کنار نمونه‌اش نشان می‌دهد. اگر یک رنگ تمام شد، فقط همان رنگ ناموجود می‌شود و بقیه فروش می‌روند. کنار رنگ تمام‌شده دکمه‌ی «خبرم کن» هست. خریدار شماره‌اش را می‌دهد و وقتی همان رنگ برگشت، پیامک می‌گیرد.

همه‌ی رنگ‌ها هم زیر یک نشانی می‌مانند. اگر هر رنگ صفحه‌ی جدا با متن تکراری بگیرد، گوگل کلی صفحه‌ی شبیه هم می‌بیند و اعتبار بین آن‌ها پخش می‌شود.

این منطق تنوع را در فروشگاه آلادخت با تنوع رنگ و طرح اجرا کرده‌ایم که پارچه را متری و طاقه‌ای می‌فروشد. امکانات عمومی، مثل سبد خرید و درگاه پرداخت، را در طراحی سایت فروشگاهی گفته‌ایم. اینجا فقط سراغ چیزهایی می‌رویم که مخصوص کالای آرایشی است.

عکس رسمی برند با نور استودیو و ویرایش زیاد گرفته شده. رنگ رژ یا کرم‌پودر در آن عکس با چیزی که روی پوست خریدار می‌نشیند فرق دارد. نتیجه‌اش خریدار ناراضی است و کالای برگشتی، آن هم کالایی که باز شده و دیگر فروش نمی‌رود.

راه درست، نمونه‌ی رنگ روی پوست واقعی است. روی دست یا صورت، در چند رنگ پوست: روشن، گندمی و تیره. عکس در نور طبیعی و بدون فیلتر گرفته شود. کنارش عکس جلو و پشت جعبه را هم بگذار تا برچسب و تاریخ انقضا دیده شود.

فرق این صنف با پوشاک همین‌جاست. در پوشاک عکس رنگ پارچه کافی است. اینجا تا رنگ روی پوست ننشیند، معلوم نیست واقعاً چه رنگی است.

عکس زیاد سایت را کند می‌کند. بخش بزرگی از خریداران این صنف هم از اینستاگرام و با گوشی می‌آیند. پس عکس‌ها خودکار فشرده می‌شوند، هر عکس وقتی بار می‌شود که به آن برسی، و طراحی از اول برای موبایل چیده می‌شود.

بزرگ‌ترین ترس خریدار آنلاین آرایشی، کالای تقلبی است. جواب این ترس نشانی نیست که خودت طراحی کنی. جوابش برچسب رسمی روی جعبه است و راهی که خریدار خودش آن را استعلام کند.

طبق توضیح معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی اراک، برچسب اصالت برای همه‌ی کالاهای سلامت‌محور، از جمله آرایشی و بهداشتی، الزامی است. بازرس‌ها کالای بدون برچسب را در محل فروش جمع می‌کنند. روی برچسب جدید این‌ها هست: شناسه‌ی کالای ۱۴ رقمی، شناسه‌ی رهگیری ۲۰ رقمی، شماره‌ی سری ساخت، تاریخ انقضا و کد اصالت ۱۶ رقمی زیر لایه‌ی خراشیدنی. برچسب معتبر زمینه‌ی سفید با حاشیه‌ی زرد دارد.

خریدار چند راه برای استعلام دارد. می‌تواند به صفحه‌ی استعلام سامانه‌ی تیتک برود که مال سازمان غذا و داروست و کد زیر لایه‌ی خراشیدنی یا کد ۲۰ رقمی جلوی عبارت UID را وارد کند. می‌تواند کد ۱۶ رقمی را به شماره‌ی پیامکی ۲۰۰۰۸۸۲۲ بفرستد یا بارکد را با اپلیکیشن تیتک اسکن کند.

جواب استعلام یکی از این‌هاست: تأیید اصالت، «قبلاً استعلام شده»، «این فرآورده تقلبی است» یا «تاریخ مصرف گذشته». اگر خودت کد را قبلاً وارد نکرده‌ای و جواب «قبلاً استعلام شده» آمد، به کالا شک کن. یعنی احتمالاً همین کد روی جعبه‌ی دیگری هم چاپ شده است.

پس در هر صفحه‌ی محصول یک بلوک کوتاه می‌گذاریم: این کالا برچسب رسمی ردیابی و اصالت دارد، و این هم روش استعلامش. نشان «اصالت تضمینی» ساختگی نمی‌گذاریم و آرم دولتی را هم بدون مجوز روی سایت نمی‌بریم. درگاه رسمی سازمان غذا و دارو پیگرد جعل آرم وزارت بهداشت روی لوازم آرایشی و بهداشتی را جزو کارهای سازمان آورده و بخش فهرست فرآورده‌ها هم دارد.

هر محموله‌ی آرایشی تاریخ انقضای خودش را دارد. اگر پنل فقط یک عدد موجودی نشان بدهد، نمی‌دانی کدام جعبه کی منقضی می‌شود. برای همین هر محموله با شماره‌ی سری ساخت و تاریخ انقضایش ثبت می‌شود.

سفارش‌ها اول از کالایی برداشته می‌شوند که زودتر منقضی می‌شود. وقتی کالایی به انقضا نزدیک شد، پنل خودش هشدار می‌دهد. روی صفحه‌ی محصول هم می‌نویسیم «انقضا حداقل تا ...» تا خریدار غافلگیر نشود.

قیمت هم قاعده دارد. خبرگزاری مهر در ۹ خرداد ۱۴۰۵ از قول مدیرکل فناوری اطلاعات سازمان غذا و دارو نوشته که آرایشی و بهداشتی هم مشمول فاز جدید ردیابی است. بارکد دوبعدی جدید کد اصالت، قیمت مصوب و تاریخ انقضا را نشان می‌دهد و فروش بالاتر از قیمت استعلام‌شده تخلف است. اگر واردکننده یا تولیدکننده‌ای، طبق همین خبر شناسه‌گذاری باید حداکثر ۱۰ روز بعد از تولید یا ترخیص انجام شود.

به همین خاطر در پنل، کنار قیمت فروش یک جای جدا برای قیمت مصوب هست. اگر قیمت سایت از آن بالاتر برود، هشدار می‌گیری.

مرجوعی و ارسال را هم از اول روشن کن. کالای بهداشتی باز شده فقط وقتی پس گرفته می‌شود که خراب یا تقلبی باشد. شیشه‌ی عطر شکستنی است و رژ و کرم در گرمای تابستان آب می‌شوند. پس بسته‌بندی محافظ و پیک درون‌شهری را جزو گزینه‌های ثبت سفارش می‌گذاریم.

فیلتر «رنگ» و «برند» برای این صنف کم است. کسی که کرم‌پودر می‌خرد می‌خواهد بداند کدام برای پوست چرب است. کسی که رژ می‌خرد، مات می‌خواهد یا براق. فیلترهایی که می‌چینیم این‌هاست: نوع پوست، دغدغه‌ی پوستی، برند، خانواده‌ی رنگ، زیرتن پوست، نوع پوشش، حجم و درجه‌ی ضدآفتاب.

جست‌وجو هم باید نام فارسی و لاتین برند را یکی بداند. خیلی از فروشگاه‌ها نام برند را فقط لاتین وارد می‌کنند و کسی که «لورال» تایپ می‌کند، چیزی پیدا نمی‌کند. ما هر دو شکل نام را به یک برند وصل می‌کنیم.

نظر خریدار در این صنف وزن زیادی دارد، اگر واقعی باشد. فقط کسی که خرید کرده می‌تواند نظر بدهد، با عکس و امتیاز برای همان رنگی که خریده. زیر هر محصول بخش پرسش و پاسخ هم هست.

صفحه‌ی محصول باید کامل باشد: فهرست ترکیبات، حجم یا وزن، کشور سازنده، نام واردکننده یا تولیدکننده، طرز مصرف و هشدارها. بسته‌ی روتین پوستی، ست چندتایی و افزودن نمونه یا تستر به سبد هم شدنی است. اگر به آرایشگرها عمده می‌فروشی، سطح قیمت جدا با حداقل تعداد سفارش هم می‌شود گذاشت. اگر خودت سالن داری و کنارش محصول می‌فروشی، رزرو نوبت را در طراحی سایت سالن زیبایی توضیح داده‌ایم.

خیلی از فروشنده‌های آرایشی از پیج شروع کرده‌اند. سفارش در دایرکت گرفته می‌شود، موجودی در ذهن فروشنده است و هر روز همان سؤال‌ها تکرار می‌شود: «این رنگ هست؟ قیمتش چند؟». این روش تا یک جایی جواب می‌دهد. بعد خودش سقف فروشت می‌شود.

مهاجرت را مرحله‌به‌مرحله انجام می‌دهیم. کاتالوگ را از پست‌های پیج وارد سایت می‌کنیم. یک صفحه‌ی مخصوص لینک بیو می‌سازیم. برای مشتری‌هایی که به دایرکت عادت دارند، دکمه‌ی سفارش با پیام‌رسان می‌گذاریم و پیگیری سفارش با پیامک انجام می‌شود. نظرها و عکس‌های رضایت مشتری هم فقط با اجازه‌ی خودشان منتقل می‌شوند. مقایسه‌ی کامل پیج و سایت را در سایت یا اینستاگرام نوشته‌ایم.

ترب برای کالای آرایشی کانال مهمی است، چون خریدار قیمت یک رنگ مشخص را مقایسه می‌کند. اشتباه رایج این است که خروجی فروشگاه همه‌ی رنگ‌ها را یک کالا بفرستد. ما هر رنگ را با موجودی، قیمت و بارکد درست خودش می‌فرستیم تا کاربر از ترب دقیقاً روی همان رنگ فرود بیاید. همین خروجی برای ایمالز هم کار می‌کند. جزئیات فنی‌اش در اتصال فروشگاه به ترب هست.

اول یک توضیح: ما مشاور حقوقی نیستیم. این‌ها را در آبان ۱۴۰۵ بررسی کرده‌ایم و ممکن است عوض شوند.

درباره‌ی مجوز، نکته‌ی اصلی مجاز بودن خود کالاست: پروانه‌ی ساخت یا ورود، و برچسب اصالت. خبرگزاری دانا در سال ۱۳۹۷ از قول معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی مشهد نوشته که سازمان غذا و دارو برای فروشگاه اینترنتی مجوز جدا صادر نمی‌کند، اما فروش کالای بدون مجوز در فروشگاه اینترنتی تخلف است. این خبر قدیمی است. پس پیش از شروع، از معاونت غذا و داروی شهرت بپرس، و از اتحادیه‌ی صنفی‌ات هم بپرس که پروانه‌ی کسب لازم داری یا نه.

برای اینماد، سایت باید صفحه‌ی درباره‌ی ما، تماس با نشانی و تلفن ثابت، قوانین خرید، حریم خصوصی و شرایط مرجوعی داشته باشد. این صفحه‌ها را از اول می‌سازیم و جای نماد را در پابرگ می‌گذاریم. شرط‌های خاص رسته‌ی آرایشی را خودمان تأیید نکرده‌ایم؛ پیش از ثبت از اینماد بپرس. مراحل کلی را در اینماد چیست گفته‌ایم.

تبلیغ سخت‌گیرانه‌تر است. دستورالعمل تبلیغات سازمان نظام پزشکی، مصوب ۱ اسفند ۱۳۹۹ با اصلاحیه‌ی ۲۷ بهمن ۱۴۰۱، آرایشی و بهداشتی را هم شامل می‌شود. اینترنت، شبکه‌های اجتماعی، وب‌سایت، پیامک و حتی بسته‌بندی را پوشش می‌دهد. طبق متنش هر تبلیغ این کالاها مجوز نظام پزشکی می‌خواهد و این مجوز فقط به کالای دارای پروانه‌ی وزارت بهداشت داده می‌شود.

در همین دستورالعمل، تبلیغ کالای دارای ادعای درمانی برای عموم ممنوع است. واژه‌های تشویقی هم ممنوع‌اند: درصد، جایزه، هدیه، قرعه‌کشی، اقساط، تضمینی، رایگان و تخفیف. صفت‌هایی مثل «بهترین»، «برترین» و «اولین» هم نباید بیایند و متن فارسی باید اول باشد.

اینکه صفحه‌ی محصول خود فروشگاه هم تبلیغ حساب شود یا نه، تفسیری است. توصیه‌ی محتاطانه‌ی ما این است: در کمپین و پیامک این واژه‌ها را نیاور. در متن محصول هم ادعایی مثل «درمان قطعی آکنه» یا «رفع کامل لک» و صفت عالی ننویس. قانون ممنوعیت تبلیغات محصولات آسیب‌رسان به سلامت، مصوب ۱۳۹۷، هم تبلیغ خلاف واقع درباره‌ی آثار محصولات آرایشی را جرم می‌داند.

این اشتباه‌ها را در این صنف زیاد می‌بینیم. عکس کاتالوگی و فیلترشده که رنگ واقعی را نشان نمی‌دهد. تعریف هر رنگ به‌عنوان محصولی جدا با صفحه‌ی جدا، یا برعکس، یک موجودی برای همه‌ی رنگ‌ها. نشان «اصالت تضمینی» بدون روش استعلام، یا آرم دولتی روی سایت.

ادعای درمانی و صفت عالی در متن محصول. فروش کالای نزدیک به انقضا بی‌خبر از مشتری. قیمت بالاتر از قیمت مصوب. نام برند فقط به لاتین. خروجی ترب بدون تفکیک رنگ. و سیاست مرجوعی مبهم برای کالای باز شده، که اولین دعوا با مشتری را می‌سازد.

حالا جایی که فروشگاه اختصاصی لازم نیست. اگر چند قلم کالا داری و هنوز بازار را می‌سنجی، همان پیج و فروش در بازارهای اینترنتی بزرگ فعلاً کافی است. اگر برند تولیدی هستی و فقط به نماینده‌ها می‌فروشی، سایت شرکتی جواب می‌دهد، نه فروشگاه.

و اگر کالایت پروانه یا برچسب اصالت ندارد، هیچ سایتی مشکل را حل نمی‌کند. اول وضعیت خود کالا را درست کن، بعد سراغ فروشگاه برو.

قیمت فروشگاه‌های فراکو ثابت و اعلام‌شده است: پلن برنزی ۴۵، نقره‌ای ۵۵ و طلایی ۶۰ میلیون تومان. پشتیبانی ماهانه اختیاری است و به ترتیب ۶، ۸ و ۱۰ میلیون تومان در ماه. جدول کامل را در پلن‌ها و قیمت طراحی سایت فروشگاهی ببین.

کدام پلن به کارت می‌آید، به تعداد کالا و رنگ‌ها و امکاناتی بستگی دارد که بالاتر گفتیم. اینکه کدام امکان داخل پلن است و کدام برنامه‌نویسی سفارشی حساب می‌شود، در مشاوره روشن می‌شود. برنامه‌نویسی سفارشی قیمت جدا دارد. بازار چندفروشنده‌ی آرایشی هم پروژه‌ی بزرگی است و زمان و قیمتش فقط با مشاوره مشخص می‌شود.

اگر برند تولیدی هستی و فقط معرفی می‌خواهی، سایت شرکتی کافی است: برنزی ۳۵، نقره‌ای ۴۵ و طلایی ۵۰ میلیون تومان، از ۴ تا ۱۲ صفحه بسته به پلن. سئوی ماهانه هم اگر بخواهی، پلن پایه ۱۵، رشد ۲۲ و پیشرو ۳۰ میلیون تومان در ماه است.

راستش را بگوییم: ما هنوز فروشگاه آرایشی واقعی تحویل نداده‌ایم. نزدیک‌ترین نمونه‌ای که همین حالا می‌توانی ببینی دموی داروخانه‌ی آنلاین مهردارو است. این یک دموست، نه پروژه‌ی مشتری. تجربه‌ی فروشگاه با تنوع زیاد کالا را در پروژه‌های واقعی ویجیل (پوشاک بین‌المللی)، آلادخت (پارچه) و اویلرو (روغن خودرو) داریم. اگر آرایشی را از کانال داروخانه می‌فروشی، ضوابطش را در سایت داروخانه و کلینیک گفته‌ایم.

قبل از تصمیم بزرگ، از درخواست پیش‌نمایش ۴۸ ساعته شروع کن. طراحی صفحه‌ی اصلی‌ات را رایگان می‌بینی و فقط ۶۸۰ هزار تومان بابت هزینه‌ی ساخت عکس‌ها می‌پردازی.