اهداکننده پیش از پرداخت در سایت خیریه دنبال چه می‌گردد؟
اهداکننده‌ی آنلاین معمولاً با یک تردید وارد سایت خیریه می‌شود: این مؤسسه واقعی است؟ این تردید بی‌دلیل هم نیست. به گفته‌ی یک مقام قضایی، جمع‌آوری پول در فضای مجازی به اسم خیریه بدون صلاحیت و مجوز جرم است (مهر ۱۳۹۹) و خبر سوءاستفاده از نام خیریه هم کم نشنیده‌ایم. پس اولین کار سایت خیریه، جواب‌دادن به همین تردید است؛ پیش از اینکه اهداکننده به فرم پرداخت برسد.
اهداکننده‌ی دقیق این‌ها را می‌خواهد و باید بدون گشتن پیدایشان کند: شماره و مرجع صادرکننده‌ی مجوز فعالیت مؤسسه، به‌صورت متن و نه فقط عکس کوچک یک برگه؛ آدرس واقعی و تلفن ثابتی که کسی جوابش را بدهد؛ نام و معرفی هیئت‌مدیره یا مسئولان اصلی؛ اینکه کمک‌ها دقیقاً صرف چه می‌شود، با زبان ساده و عدد واقعی؛ گزارش کارهای انجام‌شده، با تاریخ؛ و راهی برای اینکه بعد از پرداخت، رسید کمکش را ببیند و پیگیری کند.
نکته‌ی مهم این است که این‌ها باید در مسیر اهدا دیده شوند، نه در صفحه‌ای که کسی بازش نمی‌کند. خلاصه‌ی مجوز و یک خط درباره‌ی شفافیت مالی کنار فرم اهدا، اثرش از یک صفحه‌ی «درباره‌ی ما»ی طولانی بیشتر است.
لحن هم بخشی از اعتماد است. صفحه‌ای که با عکس‌های تکان‌دهنده و فوریت ساختگی فشار می‌آورد، شاید یک بار کمک بگیرد، اما اهداکننده‌ی تکرارشونده نمی‌سازد. ما ترجیح می‌دهیم سایت خیریه آرام، روشن و دقیق باشد: نیاز واقعی، هدف مشخص، گزارش بعد از انجام کار. کرامت کسانی که کمک می‌گیرند هم جزو همین لحن است؛ چهره و اطلاعات شناسایی آن‌ها جای انتشار عمومی نیست، حتی اگر عکسشان کمک بیشتری جمع کند.
