سئو سایت چیست؟ چهار بخش، زمان واقعی نتیجه و تله‌هایی که باید بشناسی

سئو سایت چیست؟ ساده‌ترین جوابش این است: کاری کنی که گوگل بفهمد سایتت درباره‌ی چیست و آن را جلوی کسی بگذارد که دنبال همان چیز می‌گردد. همین. خود گوگل هم در راهنمای شروع سئو تقریباً همین را می‌گوید: سئو یعنی کمک به موتور جست‌وجو تا محتوای تو را بفهمد.

اسمش کوتاه‌شده‌ی یک عبارت انگلیسی است به معنی «بهینه‌سازی برای موتور جست‌وجو». ولی لازم نیست اصطلاح حفظ کنی. اگر کسی به تو گفته «سایتت سئو لازم دارد»، یا یک پیشنهاد سئو روی میزت است و نمی‌دانی دقیقاً داری چه می‌خری، این راهنما برای توست. قرار نیست سئوکار شوی. قرار است آن‌قدر بفهمی که درست تصمیم بگیری و سرت کلاه نرود.

پایین‌تر می‌خوانی سئو از چه بخش‌هایی ساخته شده، چقدر طول می‌کشد، در ایران چه فرقی دارد، کدام کارهایش از دست خودت برمی‌آید و چطور یک فروشنده‌ی سئوی ناجور را از دور بشناسی.

سئو سایت چیست؟ جواب یک‌خطی و یک مثال از مغازه

جواب یک‌خطی: سئو یعنی سایتت جواب خوبی برای جست‌وجوی مردم باشد و گوگل هم این را بفهمد. هر دو نیمه لازم است. سایت خوبی که گوگل نمی‌فهمدش دیده نمی‌شود. سایتی هم که گوگل را راضی کند ولی مشتری را نه، فروش نمی‌آورد.

حالا یک مثال. فرض کن مغازه‌ی لوازم یدکی داری. برای اینکه مشتری بیاید، چند چیز لازم است: در مغازه باز باشد، تابلو خوانا باشد، جنس درست توی قفسه باشد، فروشنده جواب درست بدهد و مکانیک‌های محل تو را به هم معرفی کنند. اگر یکی از این‌ها لنگ بزند، مشتری کمتر می‌آید.

سایت هم همین است، فقط خیابانش گوگل است. وقتی کسی می‌نویسد «لنت ترمز جلو پژو ۲۰۶»، گوگل باید از میان هزاران صفحه چند تا را انتخاب کند و بالا بگذارد. سئو یعنی صفحه‌ی تو یکی از آن چند تا باشد. چون واقعاً جواب بهتری است، نه چون گوگل را فریب داده‌ای.

چرا این برای یک کسب‌وکار کوچک مهم است؟ چون کسی که در گوگل «تعمیر کولر گازی» را جست‌وجو می‌کند، همین حالا مشکل دارد و دنبال کسی می‌گردد که حلش کند. این با کسی که در اینستاگرام از کنار پستت رد می‌شود فرق دارد. بدون سئو، معمولاً فقط کسی پیدایت می‌کند که اسم دقیقت را می‌داند. سئو تو را جلوی آدمی می‌گذارد که هنوز اسمت را نشنیده، ولی همین حالا دنبال کار توست.

سئو ترفند نیست. سئو یعنی سایتی داشته باشی که هم آدم‌ها از آن راضی باشند، هم گوگل بتواند آن را بخواند و بفهمد.

گوگل چطور سایت تو را پیدا می‌کند و کنار بقیه می‌چیند؟

قبل از هر حرفی درباره‌ی رتبه، باید بدانی گوگل اصلاً چطور کار می‌کند. طبق توضیح خود گوگل، جست‌وجو سه مرحله دارد. نکته‌ی مهم این است که همه‌ی صفحه‌ها از هر سه مرحله رد نمی‌شوند.

گوگل رباتی دارد که مدام در اینترنت می‌گردد و از این صفحه به آن صفحه می‌رود. بیشتر صفحه‌ها را از راه لینک صفحه‌های دیگر پیدا می‌کند. به این مرحله می‌گویند خزیدن. اگر سرور سایتت جواب ندهد، شبکه مشکل داشته باشد یا در فایل روبوتس سایت راه ربات را بسته باشی، کار همین‌جا تمام می‌شود.

ربات صفحه را می‌خواند، سعی می‌کند بفهمد درباره‌ی چیست و آن را در فهرست عظیم خودش نگه می‌دارد. به این می‌گویند ایندکس. گوگل خودش می‌گوید تضمین نمی‌کند هر صفحه‌ای را که دید در فهرستش بگذارد. صفحه‌ی کم‌کیفیت، تکراری یا خراب ممکن است بیرون بماند.

وقتی کسی چیزی جست‌وجو می‌کند، گوگل از همین فهرست صفحه‌هایی را که به نظرش بهترین جواب‌اند بیرون می‌کشد و مرتب می‌کند. جایگاه تو در این ترتیب همان چیزی است که به آن «رتبه» می‌گویند.

از همین سه مرحله یک درس ساده بیرون می‌آید: اگر سایتت در مرحله‌ی اول گیر کرده باشد، بهترین متن دنیا هم به دادت نمی‌رسد. خیلی‌ها مستقیم سراغ کلمه‌ی کلیدی و لینک می‌روند، در حالی که ربات گوگل هنوز حتی در سایتشان را پیدا نکرده.

چهار بخش سئو به زبان ساده: فنی، محتوا، اعتبار و لینک، سئوی محلی

شاید اصطلاح «سئوی داخلی و خارجی» را شنیده باشی. سئوی داخلی یعنی هر کاری که داخل سایت خودت انجام می‌شود. سئوی خارجی یعنی چیزهایی که بیرون از سایتت اتفاق می‌افتد، مثل اینکه سایت‌های دیگر به تو لینک بدهند. ما برای راحتی، سئو را چهار تکه می‌کنیم و هر تکه را با همان مغازه توضیح می‌دهیم.

سئوی فنی، که به آن سئوی تکنیکال هم می‌گویند، یعنی ربات گوگل بتواند به سایتت برسد، صفحه‌ها را باز کند و بخواند. سایت سریع باز شود، روی گوشی درست دیده شود و صفحه‌ها با لینک‌های معمولی به هم وصل باشند.

گوشی را جدی بگیر. گوگل نسخه‌ی موبایل سایت را مبنای فهرست کردن و رتبه‌بندی می‌گذارد. یعنی اگر سایتت روی کامپیوتر قشنگ است ولی روی گوشی به‌هم‌ریخته، از نگاه گوگل به‌هم‌ریخته است.

خبر خوب اینکه گوگل در اصول پایه‌ی جست‌وجو می‌گوید کارهای فنی لازم برای دیده شدن خیلی کم است. به تجربه‌ی ما هم بیشتر سایت‌های کوچک مشکل فنی پیچیده ندارند. گیرشان یکی دو گره‌ی ساده است: کندی، عکس‌های سنگین، یا صفحه‌ای که ربات نمی‌تواند بازش کند. اگر حدس می‌زنی سرعت سایتت مشکل دارد، اشتباه‌های رایج در سرعت سایت جای خوبی برای شروع است.

محتوا یعنی هر چیزی که روی صفحه است: متن، عکس، قیمت، توضیح محصول، جواب سؤال‌ها. گوگل از محتوای «آدم‌محور» حرف می‌زند. یعنی محتوایی که اول برای آدم نوشته شده، نه برای بالا رفتن در گوگل.

یک نکته‌ی ساده ولی مهم: با زبان مشتری بنویس. گوگل توصیه می‌کند همان کلمه‌هایی را که مردم جست‌وجو می‌کنند در جاهای مهم صفحه، مثل عنوان و تیتر، بیاوری. مشتری نمی‌نویسد «ارائه‌دهنده‌ی قطعات با کیفیت برتر». می‌نویسد «قیمت لنت جلو پژو». اگر سایتت فقط جمله‌های قشنگ تبلیغاتی دارد، گوگل نمی‌فهمد دقیقاً چه می‌فروشی.

ما چند فروشگاه لوازم یدکی ساخته‌ایم، مثل مقبول یدک و پیمان‌کار. در این بازار، اسم دقیق قطعه و مدل ماشین همه‌چیز است. مشتری دنبال «لوازم یدکی باکیفیت» نیست. دنبال یک قطعه‌ی مشخص برای ماشین خودش است. صفحه‌ی کالا باید همین را با همین کلمه‌ها جواب بدهد.

یک مثال دیگر از کار خودمان: در فروشگاه پارچه‌ی آلادخت، پارچه هم متری فروخته می‌شود هم طاقه‌ای. مشتری پارچه طبیعتاً می‌خواهد بداند متری چند است و طاقه‌اش چند. صفحه‌ای که این را روشن جواب بدهد، هم به درد مشتری می‌خورد، هم به گوگل می‌فهماند آن‌جا دقیقاً چه چیزی هست.

یک افسانه را هم همین‌جا کنار بگذار: متن بلندتر خودبه‌خود رتبه‌ی بهتری نمی‌گیرد. گوگل در راهنمای محتوای مفید صاف گفته تعداد کلمه‌ی ترجیحی ندارد. صفحه باید جواب کامل بدهد. گاهی این جواب ۳۰۰ کلمه است، گاهی ۳۰۰۰. اگر کسی به این بهانه صفحه‌ات را با حرف تکراری پر کند، وقت تو و حوصله‌ی مشتری‌ات را هدر داده.

وقتی یک سایت دیگر به سایت تو لینک می‌دهد، مثل این است که کسی بگوید «برو از فلانی بخر، کارش درست است». گوگل این معرفی‌ها را می‌بیند. ولی این‌جا کیفیت مهم است، نه تعداد. یک لینک از انجمن صنفی شهرت یا سایت تأمین‌کننده‌ات خیلی بیشتر می‌ارزد تا ۱۰۰ لینک از سایت‌هایی که هیچ ربطی به کار تو ندارند.

لینک خریدنی ماجرای جدایی دارد که پایین‌تر به آن می‌رسیم. فعلاً همین را بدان که از نگاه گوگل، لینک باید معرفی واقعی باشد.

اگر مغازه، مطب، تعمیرگاه یا دفتری داری که مشتری حضوری به آن می‌آید، سئوی محلی برایت مهم است. منظور جست‌وجوهایی است مثل «تعمیرگاه نزدیک من» یا «داروخانه‌ی شبانه‌روزی اهواز». گوگل نتایج محلی را با سه معیار می‌چیند: چقدر به جست‌وجو ربط داری، چقدر به جست‌وجوکننده نزدیکی و چقدر شناخته‌شده‌ای. همان‌جا هم گفته هیچ راهی برای درخواست یا خریدن رتبه‌ی محلی بهتر وجود ندارد.

اما برای کسب‌وکار داخل ایران، این بخش یک پیچ مهم دارد که پایین‌تر صادقانه می‌گوییم.

از کدام شروع کنی؟ به ترتیب: اول فنی، چون اگر ربات به سایتت نرسد بقیه بی‌فایده است. بعد محتوا، چون بدون صفحه‌ی خوب چیزی برای دیده شدن نداری. اعتبار و لینک کار بلندمدتی است که کنار بقیه جلو می‌رود. سئوی محلی هم اگر مشتری حضوری داری، از همان روز اول.

سئو چه چیزی نیست: تبلیغ پولی نیست، یک‌باره نیست، تضمینی نیست

خیلی از سوءتفاهم‌ها از این‌جا شروع می‌شود که سئو را با چیزهای دیگر قاطی می‌کنیم. سه تا را روشن کنیم:

• تبلیغ پولی نیست. آن چند نتیجه‌ای که بالای گوگل برچسب تبلیغ دارند، آگهی‌اند. بقیه‌ی نتیجه‌ها طبیعی‌اند و سئو درباره‌ی همین‌هاست. گوگل در راهنمای انتخاب متخصص سئو صریح می‌گوید هرگز برای آوردن یا بالا بردن سایت در نتایج پول نمی‌گیرد. خرید آگهی هم جای سایتت را در نتایج طبیعی بالا نمی‌برد. فرق دیگرشان ساده است: تبلیغ با تمام شدن پول تمام می‌شود، ولی صفحه‌ای که جایش را در نتایج طبیعی پیدا کرده، فردا صبح خاموش نمی‌شود.
• یک‌باره نیست. رقیب‌هایت بیکار نمی‌نشینند، محصولاتت عوض می‌شوند و مشتری‌ها سؤال تازه می‌پرسند. سئو بیشتر شبیه مرتب نگه داشتن مغازه است تا رنگ کردن یک‌باره‌ی تابلو. البته شدتش همیشه یکسان نیست. اول کار سنگین‌تر است و بعد به نگه‌داری می‌رسد.
• تضمینی نیست. گوگل در همان راهنمای شروع، با یک «ببخشید» نوشته که هیچ رازی وجود ندارد که سایتت را خودکار اول کند. پس هر کس قول قطعی می‌دهد، یا نمی‌داند یا راست نمی‌گوید.

سئو چقدر طول می‌کشد تا نتیجه بدهد؟ جواب صادقانه

این پرتکرارترین سؤال است. بیشتر جواب‌هایی که می‌شنوی یا «صبور باش» است یا یک عدد بی‌پشتوانه. گوگل در راهنمای شروع می‌گوید بعضی تغییرها ظرف چند ساعت اثر می‌کنند و بعضی چند ماه طول می‌کشند. در راهنمای انتخاب متخصص سئو هم دقیق‌تر گفته: معمولاً از ۴ ماه تا یک سال طول می‌کشد تا فایده‌ی تغییرها را ببینی.

تجربه‌ی ما هم با همین جور درمی‌آید. نشانه‌های اول زودتر می‌رسند: صفحه‌ها کم‌کم در فهرست گوگل می‌آیند و برای جست‌وجوهای کم‌رقابت دیده می‌شوی. ولی اینکه گوگل برایت به یک منبع ثابت تماس و سفارش تبدیل شود، معمولاً همان چند ماه تا یک سال وقت می‌برد.

چند چیز این زمان را کوتاه یا بلند می‌کند:

• رقابت. رتبه گرفتن برای «خرید گوشی» با رتبه گرفتن برای «تعمیر گیربکس اتوماتیک کیان‌پارس اهواز» زمین تا آسمان فرق دارد.
• نقطه‌ی شروع. اگر ربات گوگل اصلاً به سایتت نمی‌رسد، اول باید همان درست شود. گاهی نتیجه‌ی باز شدن همین یک گره خیلی زود دیده می‌شود.
• سن و سابقه‌ی سایت. سایتی که چند سال است صفحه‌ی مفید دارد و دیگران به آن لینک داده‌اند، زودتر از سایت تازه جواب می‌گیرد.
• ثبات کار. ۳ ماه کار و بعد ۶ ماه رها کردن، تقریباً مثل شروع نکردن است.

اگر کسی گفت «۲ هفته‌ای می‌آوریمت صفحه‌ی اول»، لازم نیست بقیه‌ی حرفش را گوش بدهی.

سئو در ایران چه فرقی دارد؟ گوگل مپ، میزبانی ایرانی و تجربه‌ی سایت خود ما

بیشتر مقاله‌های فارسی سئو ترجمه‌ی همان حرف‌های جهانی‌اند. ولی کسب‌وکار داخل ایران با دو واقعیت روبه‌روست که در آن مقاله‌ها کمتر می‌بینی.

در دنیا، پایه‌ی سئوی محلی ساختن پروفایل کسب‌وکار در گوگل است. همان کارتی که با آدرس، ساعت کاری و نظر مشتری‌ها روی نقشه می‌آید. اما گوگل در صفحه‌ی رسمی کشورهای پشتیبانی‌شده نوشته که باید از تحریم‌های آمریکا پیروی کند و برای همین پروفایل کسب‌وکار فعلاً از کسب‌وکارهای ایران پشتیبانی نمی‌کند.

پس اگر کسی به تو قول «ثبت در گوگل مپ» داد، یا مقاله‌ای این را بی‌قید و شرط توصیه کرد، بدان که با واقعیت فاصله دارد.

خوشبختانه جایگزین داخلی هست: نشان و بلد، دو نقشه‌ی ایرانی که مردم برای مسیریابی سراغشان می‌روند. طبق راهنمای رسمی بلد، برای ثبت یک مکان فقط نام، دسته‌بندی و موقعیت لازم است. نشان هم راهی گذاشته که صاحب کسب‌وکار مالکیت مکانش را بگیرد. قدم‌به‌قدمش را در راهنمای ثبت کسب‌وکار در نقشه‌های نشان و بلد نوشته‌ایم.

واقعیت دوم کمتر شنیده می‌شود و خطرناک‌تر است. ربات گوگل بیشتر از بیرون ایران سراغ سایت‌ها می‌آید. خود گوگل در مستندات رسمی‌اش نوشته که نشانی‌های پیش‌فرض ربات‌هایش در آمریکاست. یادت هست گفتیم مشکل سرور و شبکه جلوی خزیدن را می‌گیرد؟ حالا این را کنارش بگذار.

اگر سایتت روی میزبانی ایرانی است و آن سرور از بیرون ایران در دسترس نباشد، یا دسترسی بین‌الملل قطع و وصل شود، تو از داخل ایران سایتت را سالم می‌بینی، ولی ربات گوگل پشت در بسته می‌ماند. و می‌دانیم که دسترسی بین‌الملل در ایران همیشه پایدار نبوده.

منظور این نیست که میزبانی ایرانی بد است. برای سرعت بازدیدکننده‌ی داخل ایران اتفاقاً خوب است. لازم هم نیست حتماً سرورت را جابه‌جا کنی. فقط باید مطمئن باشی راه ربات گوگل هم باز است.

این را از روی کتاب نمی‌گوییم؛ سر خودمان آمده. تابستان ۱۴۰۵ سایت خود فراکو روی میزبانی ایرانی بود. از داخل ایران همه‌چیز سالم به نظر می‌رسید. ولی ربات گوگل از بیرون ایران به سایت نمی‌رسید.

نتیجه؟ صفر صفحه‌ی ایندکس‌شده. نه به خاطر متن بد، نه به خاطر نبودن لینک. فقط چون در از بیرون بسته بود. در آن وضعیت، هیچ مقدار محتوا یا لینکی فرقی ایجاد نمی‌کرد. این وضع ادامه داشت تا مسیر دسترسی را درست کردیم. تازه بعد از آن راه فهرست شدن صفحه‌ها باز شد.

درس ما ساده بود: قبل از اینکه برای هر بخش دیگری از سئو وقت یا پول بگذاری، مطمئن شو گوگل از بیرون ایران به سایتت می‌رسد.

اگر شک داری سایتت اصلاً در گوگل هست یا نه، روش بررسی‌اش را در مقاله‌ی چرا سایت من در گوگل نیست قدم‌به‌قدم گفته‌ایم.

سئو را خودت انجام بدهی یا بسپاری؟ کارهایی که از دست خود صاحب کسب‌وکار برمی‌آید

جواب کوتاه: بخشی از سئو را هیچ‌کس بهتر از خودت انجام نمی‌دهد. تو مشتری‌ات را می‌شناسی. می‌دانی چه می‌پرسد، به چه چیزی اعتماد می‌کند و چرا از رقیبت خرید نمی‌کند. هیچ سئوکاری این را از روز اول نمی‌داند.

• سرچ کنسول گوگل را راه بینداز. سرویس رایگان خود گوگل است. برای آمدن در نتایج لازمش نداری، ولی برای فهمیدن وضعیت سایتت لازمش داری. نشان می‌دهد مردم با چه جست‌وجوهایی به سایتت رسیده‌اند و اگر گوگل مشکلی ببیند، برایت ایمیل هشدار می‌فرستد. از همین‌جا هم می‌توانی نقشه‌ی سایت را برای خزیدن به گوگل بفرستی.
• برای هر محصول یا خدمت یک صفحه‌ی روشن داشته باش. با عنوانی که مشتری واقعاً جست‌وجو می‌کند، قیمت یا بازه‌ی قیمت، عکس واقعی و جواب سؤال‌های رایج.
• سؤال‌های تکراری را جمع کن. از فروشنده یا منشی‌ات بپرس مشتری‌ها هر روز چه می‌پرسند. هر سؤال تکراری یک صفحه یا یک بخش خوب برای سایتت است.
• مکانت را در نشان و بلد ثبت کن و آدرس و تلفن را همه‌جا یکسان بنویس.
• از آشناها معرفی بگیر. تأمین‌کننده، انجمن صنفی، همکاری که با تو کار مشترک دارد. یک لینک طبیعی از این‌ها ارزش زیادی دارد.
• هر چند وقت یک بار سایتت را با گوشی باز کن و مثل یک مشتری غریبه دنبال چیزی بگرد. هر جا خودت کلافه شدی، مشتری‌ات هم کلافه می‌شود.

سپردن وقتی منطقی است که یکی از این‌ها درباره‌ی تو صدق کند:

• سایتت مشکل فنی دارد و نمی‌دانی از کجاست. کند است، صفحه‌هایش در گوگل نیست، یا ساختارش به‌هم‌ریخته.
• تعداد صفحه‌هایت زیاد است، مثلاً فروشگاهی با صدها کالا. مرتب نگه داشتن عنوان و توضیح و ساختار این همه صفحه به‌تنهایی کار جدی است.
• در بازاری رقابت می‌کنی که رقیب‌های جدی دارد، یا در کل ایران می‌فروشی و نه فقط در محله‌ات.
• وقت نداری. سئوی نصفه‌نیمه که هر چند ماه یک بار یادش بیفتی، نتیجه‌ی نصفه‌نیمه هم نمی‌دهد.

یک قاعده‌ی سرانگشتی: اگر کسب‌وکارت محلی است، رقابتت کم است و هفته‌ای چند ساعت وقت داری، خودت شروع کن. اگر فروشگاه بزرگ داری یا در بازار شلوغ سراسری هستی، بسپار، ولی با چشم باز. سپردن هم یعنی کنار کشیدن نیست. بهترین نتیجه وقتی می‌آید که صاحب کسب‌وکار تجربه‌اش را بدهد و سئوکار آن را به زبان گوگل دربیاورد.

اگر سپردن را جدی در نظر داری، بد نیست اول بدانی چقدر خرج دارد. قیمت سئو را این‌جا شفاف نوشته‌ایم، با جزئیات هر پلن.

نشانه‌های شرکت سئوی غیرقابل‌اعتماد: تضمین رتبه، بک‌لینک انبوه و پنهان‌کاری

بازار سئو شلوغ است و همه‌ی فروشنده‌ها هم یکسان نیستند. ولی لازم نیست خودت متخصص باشی تا یک پیشنهاد ناجور را بشناسی. گوگل در راهنمای انتخاب متخصص سئو جمله‌ای دارد که می‌شود قابش کرد: هیچ‌کس نمی‌تواند رتبه‌ی یک گوگل را تضمین کند. پس اگر کسی تضمین داد، لازم نیست بیشتر فکر کنی. برو سراغ نفر بعدی.

این نشانه‌ها را جدی بگیر:

• تضمین رتبه‌ی اول، یا هر قول قطعی دیگری درباره‌ی جایگاه در گوگل.
• ادعای «رابطه‌ی ویژه با گوگل». گوگل خودش گفته از کسی که چنین ادعایی دارد دوری کن.
• بسته‌ی بک‌لینک انبوه. پیشنهادهایی مثل «۱۰۰۰ بک‌لینک در یک ماه». گوگل در سیاست‌های هرزنامه خرید و فروش لینک، تبادل انبوه لینک و ساختن لینک با برنامه‌ی خودکار را صریحاً هرزنامه‌ی لینکی می‌داند.
• فروش «ثبت ویژه» در گوگل. گوگل گفته چیزی به اسم ثبت ویژه در گوگل وجود ندارد. وعده‌ی ثبت سایت در هزاران موتور جست‌وجو هم حرفی قدیمی است که امروز به کاری نمی‌آید.
• پنهان‌کاری. نمی‌گویند دقیقاً روی سایتت چه کرده‌اند، یا می‌گویند «روش ما محرمانه است». سایت مال توست و حق داری بدانی رویش چه می‌گذرد.
• ده‌ها صفحه‌ی تقریباً یکسان. مثلاً یک صفحه برای هر شهر ایران، با متن کپی و فقط اسم شهر عوض‌شده. گوگل به این‌ها می‌گوید صفحه‌ی دروازه‌ای و آن را هم هرزنامه حساب می‌کند.
• پیام تبلیغاتی بی‌مقدمه. پیامکی که می‌گوید «سایت شما در گوگل مشکل دارد، همین امروز تماس بگیرید». گوگل توصیه کرده از این جور پیشنهادهای ناخواسته دوری کنی.

به این ترفندها در بازار می‌گویند «سئوی کلاه سیاه». شاید مدتی عدد قشنگی هم نشان بدهند. ولی طبق سیاست‌های هرزنامه‌ی گوگل، سایتی که از این قواعد تخطی کند ممکن است پایین‌تر بیاید یا اصلاً در نتایج نیاید. گوگل در راهنمای انتخاب متخصص سئو هم هشدار داده که محتوای فریبنده‌ای که سئوکار به اسم تو بسازد، ممکن است باعث حذف کامل سایتت از فهرست گوگل شود. یادت باشد: جریمه مال سایت توست، نه شرکتی که قراردادش تمام شده.

• دقیقاً چه کارهایی روی سایت من انجام می‌دهید؟
• چه نتیجه‌ای را در چه بازه‌ای انتظار دارید؟ این را خود گوگل هم پیشنهاد می‌کند که بپرسی.
• لینک‌ها را از کجا و چطور می‌آورید؟
• اگر همکاری تمام شد، دسترسی‌ها و محتوایی که ساخته‌اید مال کیست؟
• از کجا بفهمم کار پیش رفته؟ چه چیزی را به من نشان می‌دهید؟

فروشنده‌ی درست از این سؤال‌ها فرار نمی‌کند. جواب سؤال چهارم هم فقط یک چیز می‌تواند باشد: همه‌اش مال توست. اگر جواب‌ها مبهم بود، همان ابهام جواب توست.

اولین قدم‌ها، اگر امروز بخواهی شروع کنی

لازم نیست همه‌چیز را یک‌جا انجام بدهی. اگر امروز بخواهی شروع کنی، این ترتیب کار را ساده می‌کند:

• ۱. ببین گوگل تو را می‌شناسد یا نه. سرچ کنسول را وصل کن و ببین چند صفحه از سایتت در فهرست گوگل است. اگر عدد صفر یا خیلی کم است، اول همین را حل کن.
• ۲. سایتت را با گوشی باز کن، مثل مشتری‌ای که اولین بار می‌آید. سرعت، خوانایی و پیدا کردن شماره‌ی تماس را بسنج.
• ۳. فهرستی از ۱۰ جست‌وجوی واقعی مشتری‌هایت بنویس. نه آنچه دوست داری با آن پیدا شوی، آنچه مشتری واقعاً تایپ می‌کند.
• ۴. برای هر کدام یک صفحه‌ی جواب داشته باش. اگر نداری، کار بعدی‌ات همین است.
• ۵. مکانت را روی نشان و بلد ثبت کن.
• ۶. قبل از امضای هر قرارداد سئو، فهرست نشانه‌های بالا را یک بار دیگر مرور کن.

قدم بعدی

حالا می‌دانی سئو سایت چیست، از چه چیزهایی ساخته شده و کجاها ممکن است سرت کلاه برود. اولین قدم را هم لازم نیست به کسی بسپاری. همان فهرست بالا را از امروز شروع کن.

اگر خواستی کسی کنارت باشد، در صفحه‌ی سئوی فراکو نوشته‌ایم ماه‌به‌ماه دقیقاً چه کار می‌کنیم. این را هم همان‌جا صاف گفته‌ایم: رتبه تضمین نمی‌کنیم، چون هیچ‌کس نمی‌تواند.

و اگر هنوز سایت درست‌وحسابی نداری، یا سایت فعلی‌ات روی گوشی و در گوگل کم می‌آورد، می‌توانی قبل از هر تصمیمی طرح صفحه‌ی اصلی‌ات را ببینی. در فراکو سایت را با کدنویسی اختصاصی، سریع و موبایل‌فرست می‌سازیم و سئوی پایه از روز اول در آن هست. پیش‌نمایش صفحه‌ی اصلی در ۴۸ ساعت آماده می‌شود. طراحی‌اش رایگان است و فقط ۶۸۰ هزار تومان بابت ساخت عکس‌ها و بنرها گرفته می‌شود. از این‌جا شروع کن.