سبد خرید رها شده؛ نشتی‌های صفحهی پرداخت در فروشگاههای ایرانی و راه بستن هرکدام
سبد خرید رها شده در فروشگاه ایرانی از کجا نشت می‌کند؟ هزینهی ارسال پنهان، ثبتنام اجباری، برگشت ناموفق از درگاه و نبود خرید اقساطی؛ با راه بستن هرکدام.
بنیان‌گذار فراکو
در این مقاله می‌خوانی(۱۲ بخش)
- ۱سبد خرید رها شده یعنی چه و نرخش را چطور حساب کنی؟
- ۲نقشه‌ی نشتیها: دلایل رها کردن سبد خرید در فروشگاه ایرانی
- ۳نشتی اول: هزینهی ارسالی که آخر کار رو میشود
- ۴نشتی دوم: ساخت حساب اجباری و رمز عبوری که یادش نیست
- ۵نشتی سوم: فرم آدرس و صفحهی پرداختی که برای گوشی ساخته نشده
- ۶نشتی چهارم: برگشت از درگاه؛ پولی که کم شده ولی سفارشی ثبت نشده
- ۷نشتی پنجم: سبد گران و نبودن گزینه‌ی اقساطی
- ۸نشتی‌های قبل از صفحهی پرداخت: اعتماد، موجودی و «به درد من می‌خورد؟»
- ۹کاهش سبد خرید رها شده با پیامک و کد تخفیف: کی جواب میدهد؟
- ۱۰چک‌لیست یک‌ساعته: نشتی‌های فروشگاه خودت را پیدا کن
- ۱۱صفحهی پرداخت را تعمیر کنی یا فروشگاه را بازطراحی؟
- ۱۲قدم بعدی
سبد خرید رها شده یعنی مشتری کالا را در سبد گذاشته، شاید تا صفحهی پرداخت هم آمده، ولی خرید را تمام نکرده. در فروشگاههای ایرانی بیشتر این سبدها از چند نقطه‌ی مشخص نشت می‌کنند: هزینهی ارسالی که آخر کار رو میشود، ثبتنام و رمز عبور اجباری، فرم سخت روی گوشی، برگشت ناموفق از درگاه بانکی و نبود گزینه‌ی اقساطی برای سبدهای گران. در گزارش سالانه‌ی ۱۴۰۲ دیجی‌کالا هم هزینهی ارسال جزو دلیل‌های اصلی خریدهای ناتمام آمده. خبر خوب اینکه هر کدام از این نشتیها راه بستن مشخصی دارد.
اگر فروشگاهت بازدید دارد ولی سفارش نه، این مقاله برای توست. بیشتر توصیه‌هایی که درباره‌ی این موضوع می‌خوانی خارجی‌اند: ایمیل یادآوری بفرست، کد تخفیف بده. ولی وقتی صفحهی پرداختت سوراخ دارد، یادآوری فقط مشتری را دوباره به همان سوراخ می‌فرستد.
ما در فراکو فروشگاه اینترنتی را با کدنویسی اختصاصی می‌سازیم و بیشتر این نشتیها را روی پروژه‌های واقعی دیده‌ایم و بسته‌ایم. مثال‌های پایین از همان کارهاست.
سبد خرید رها شده یعنی چه و نرخش را چطور حساب کنی؟
سبد رها شده سبدی است که ساخته شده ولی به سفارش پرداخت‌شده نرسیده. حسابش ساده است: تعداد سبدهایی را که به پرداخت نرسیده‌اند، بر کل سبدهای ساخته‌شده تقسیم کن. یک مثال فرضی: اگر در یک ماه ۲۰۰ سبد ساخته شده و ۵۰ تا به پرداخت رسیده، ۱۵۰ سبد رها شده و نرخ رها شدن ۷۵ درصد است.
این عدد را با نرخ تبدیل فروشگاه اینترنتی قاطی نکن. نرخ تبدیل یعنی از کل بازدیدکننده‌ها چند نفر خرید کرده‌اند. اگر کسی اصلاً کالایی در سبد نمی‌گذارد، مشکل در صفحهی محصول یا قیمت است، نه صفحهی پرداخت. این مقاله درباره‌ی کسی است که تا سبد آمده و برگشته؛ مشتری‌ای که تقریباً مال تو بوده.
چرا عدد ۷۰ درصد به کار تو نمی‌آید
عدد پرتکراری که در خیلی از مقاله‌ها می‌بینی، حدود ۷۰ درصد، میانگین ۵۰ پژوهش خارجی است که مؤسسه‌ی بیمارد از سال ۲۰۰۶ به این طرف جمع کرده. آن پژوهش‌ها در بازارهایی انجام شده که نه رمز پویا دارند، نه صفحهی شاپرکی. معیار بهتر برای تو، عدد ماه قبل خودت است.
آنچه گزارش دیجی‌کالا درباره‌ی خریدار ایرانی می‌گوید
طبق گزارش سالانه‌ی دیجی‌کالا برای ۱۴۰۲، بخشی از سبدهای خریدی که در آن سال ساخته شده‌اند به خرید نرسیده‌اند. همان گزارش دلیل‌های اصلی خرید ناتمام را قیمت کالا، تنوع کالا، هزینهی ارسال و زمان ارسال آورده و هزینهی ارسال را در نظرسنجی‌هایش پررنگ‌ترین دلیل دانسته. عددهای دقیقش را در خود گزارش ببین؛ این‌جا جهت کلی‌اش به کار ما می‌آید.
یک نکته‌ی دیگر برای فروشگاه کوچک مهم‌تر است: خیلی از فروشگاههای بزرگ ایرانی با حداقل خرید یا اشتراک، ارسال را رایگان یا ارزان می‌کنند. یعنی خریدار ایرانی به ارسال ارزان عادت کرده و عدد واقعی فروشگاه تو را با همان عادت می‌سنجد.
قیمت و تنوع بیشتر به کالا و بازار برمی‌گردد. ولی هزینه و زمان ارسال دقیقاً مسئله‌ی طراحی مسیر خرید است و میشود بستش.
نقشه‌ی نشتیها: دلایل رها کردن سبد خرید در فروشگاه ایرانی
قبل از جزئیات، کل تصویر را ببین. هر مورد یک نشتی است و راه بستنش:
- هزینهی ارسال غافلگیرکننده: هزینه یا قاعده‌ی ارسال از اول مسیر خرید معلوم باشد.
- ساخت حساب اجباری: خرید بدون حساب، یا حسابی که با شمارهی موبایل ساخته شود.
- رمز عبور فراموش‌شده: ورود با کد پیامکی یک‌بارمصرف.
- فرم سخت روی گوشی: فرم کوتاه، صفحه‌کلید عددی، پذیرفتن اعداد فارسی و پر شدن خودکار.
- برگشت ناموفق از درگاه: تأیید پرداخت سمت سرور و پیگیری خودکار پرداخت‌های بلاتکلیف.
- نبود گزینه‌ی اقساطی: خرید اقساطی کنار درگاه بانکی، که از صفحهی محصول دیده شود.
- تردید درباره‌ی اعتماد و موجودی: نماد اعتماد، شرایط مرجوعی روشن و موجودی واقعی.
نشتی اول: هزینهی ارسالی که آخر کار رو میشود
سناریو آشناست. مشتری کالا را انتخاب کرده، آدرس را با زحمت روی گوشی نوشته و در قدم آخر یک ردیف تازه می‌بیند: هزینهی ارسال. اگر عددش از انتظارش بیشتر باشد، حس می‌کند سرش کلاه رفته؛ حتی وقتی عدد منصفانه است. خیلی‌ها همان‌جا تب را می‌بندند تا «بعداً» تصمیم بگیرند. بعداً معمولاً هیچ‌وقت نمی‌رسد.
این فقط مسئله‌ی حس خریدار نیست. قانون تجارت الکترونیکی (مصوب ۱۳۸۲) در ماده‌ی ۳۳ از فروشنده خواسته اطلاعات مؤثر در تصمیم خریدار را پیش از معامله به او بدهد. در فهرست این اطلاعات، همه‌ی هزینه‌های خریدار، از جمله هزینهی حمل، آمده. پس نشان دادن زودهنگام هزینهی ارسال هم به نفع فروش توست، هم خواسته‌ی قانون.
سه راه برای شفاف کردن هزینهی ارسال
- ارسال رایگان، اعلام‌شده از اول. در پیمان‌کار، فروشگاه قطعات ایران‌خودرو و سایپا، ارسال با باربری به سراسر کشور رایگان است و این از ابتدای مسیر خرید اعلام شده، نه در قدم آخر. برای قطعه‌ی سنگین و بدقواره، همین یک جمله بزرگ‌ترین سؤال مشتری را جواب میدهد.
- ارسال رایگان از یک مبلغ به بالا. اگر سودت اجازه‌ی ارسال رایگان برای همه را نمی‌دهد، یک آستانه بگذار و کنار سبد نشانش بده: «تا ارسال رایگان فقط این مبلغ مانده». هم شفاف است، هم مشتری را به خرید کالای دیگر تشویق می‌کند.
- محاسبه‌ی دقیق، ولی زود. اگر وزن و حجم کالاهایت فرق دارد، رقم ثابت یا به ضرر توست یا به ضرر مشتری. در شیکر پلاس ارسال به دکاپست وصل است و هزینهی مرسوله بر اساس مقصد و وزن سبد حساب میشود. اگر این راه را می‌روی، عدد را همان لحظه‌ی انتخاب شهر نشان بده، نه بعد از کل فرم آدرس.
ارسال رایگان همیشه هدیه نیست
ارسال رایگان یعنی هزینه را جای دیگری داده‌ای: یا در قیمت کالا، یا از سودت. قبل از اعلامش حساب کن میانگین هزینهی ارسال یک سفارش چه سهمی از سودش را می‌خورد. اگر نمی‌صرفد، آستانه یا یک مبلغ ثابت و شفاف بهتر از وعده‌ای است که بعداً پسش بگیری.
زمان ارسال را هم بگو
زمان ارسال هم در همان فهرست دلیل‌های گزارش دیجی‌کالا بود. مشتری‌ای که نمی‌داند کالا کی می‌رسد، خرید را عقب می‌اندازد. یک جمله‌ی ساده کنار دکمه‌ی خرید درباره‌ی زمان تحویل این تردید را برمی‌دارد. فقط قولی بده که پایش می‌ایستی.
نشتی دوم: ساخت حساب اجباری و رمز عبوری که یادش نیست
مشتری برای یک خرید کوچک آمده و اولین چیزی که در صفحهی پرداخت می‌بیند فرم ثبتنام است: نام، ایمیل، رمز عبور، تکرار رمز. از نگاه او، یک کار اضافه جلوی خریدش گذاشته‌ای.
گوگل در راهنمای فرم‌های پرداخت و آدرس صریح نوشته: کاربر را مجبور نکن پیش از خرید حساب بسازد. خرید بدون حساب را پیش‌فرض بگذار و ساختن حساب را بعد از پرداخت ساده کن.
خرید بدون حساب: وقتی مشتری فقط یک بار می‌آید
در پسر خدای دریا، سایت فروش آنلاین یک سریال، خریدار بدون ساختن حساب کاربری خرید می‌کند و بعد از پرداخت به یک صفحهی خصوصی سفارش می‌رسد. برای کالایی که بیشتر مشتری‌ها فقط یک بار میخرند، حساب کاربری فقط یک مانع است.
ورود با کد پیامکی: وقتی مشتری برمی‌گردد
فروشگاهی که مشتری تکراری دارد، حساب کاربری لازم دارد: سابقه‌ی سفارش، آدرس ذخیره‌شده، پیگیری. ولی رمز عبور لازم ندارد. در مقبول یدک، فروشگاه لوازم یدکی خودروهای ایرانی، ورود با شمارهی موبایل و کد پیامکی است و رمز عبوری در کار نیست. مشتری ایرانی این الگو را از اپلیکیشن‌های روزمره می‌شناسد.
ولی کد پیامکی هم اگر بد ساخته شود، نشتی خودش را دارد. این چهار نکته را چک کن:
- کادر کد باید صفحه‌کلید عددی گوشی را باز کند. گوگل در راهنمای فرم کد پیامکی همین را توصیه می‌کند و توضیح میدهد که با یک تنظیم ساده، آیفون کد رسیده را خودش پیشنهاد میدهد.
- اعداد فارسی را قبول کند. خیلی‌ها با صفحه‌کلید فارسی عدد فارسی تایپ می‌کنند و فرمی که فقط عدد انگلیسی می‌شناسد، کد درست را «اشتباه» اعلام می‌کند. همین قاعده برای شمارهی موبایل و کد پستی هم هست.
- دکمه‌ی «ارسال دوباره» با شمارش معکوس داشته باشد. پیامک گاهی دیر می‌رسد و مشتری نباید حدس بزند کی دوباره امتحان کند.
- اگر شماره اشتباه وارد شد، برگشتن و درست کردنش یک لمس باشد، نه شروع دوباره‌ی کل مسیر.
نشتی سوم: فرم آدرس و صفحهی پرداختی که برای گوشی ساخته نشده
آمار بازدید فروشگاهت را ببین؛ به احتمال زیاد بخش بزرگی از مشتری‌ها با گوشی می‌آیند. فرم آدرسی که روی کامپیوتر ساده است، روی صفحهی کوچک میشود ده کادر و سه منوی کشویی. این فهرست را روی صفحهی پرداخت خودت امتحان کن:
- فقط چیزی را بپرس که برای ارسال لازم است: نام، موبایل، استان و شهر، نشانی و کد پستی. اگر کد ملی یا ایمیل برای این سفارش لازم نیست، نپرس.
- کادرها با تنظیم درست، از اطلاعات ذخیره‌شده‌ی مرورگر خودبه‌خود پر شوند. گوگل در همان راهنمای فرم‌های پرداخت می‌گوید این کار مخصوصاً روی موبایل برای جلوگیری از رها شدن فرم حیاتی است.
- برای موبایل و کد پستی صفحه‌کلید عددی باز شود و اعداد فارسی و انگلیسی هر دو پذیرفته شوند.
- نشانی مشتری برای خرید بعدی بماند. مشتری‌ای که دفعه‌ی دوم هم باید همه‌چیز را از اول بنویسد، دفعه‌ی سوم کمتر می‌آید.
- صفحهی پرداخت را خلوت کن. گوگل نوشته خیلی از فروشگاههای موفق حتی منو و جست‌وجو را از صفحهی پرداخت برمی‌دارند تا راه خروج کمتر شود. بنر تخفیف جایش این‌جا نیست.
- پیام خطا کنار همان کادر و به زبان ساده باشد، مثل «شمارهی موبایل باید ۱۱ رقم باشد»، نه یک نوار قرمز بالای صفحه که نمی‌گوید کدام کادر ایراد دارد.
سرعت هم بخشی از همین ماجراست. صفحه‌ای که روی اینترنت همراه چند ثانیه سفید بماند، مشتری را می‌پراند. اگر حدس می‌زنی فروشگاهت کند است، اشتباه‌های رایج در سرعت سایت را ببین.
نشتی چهارم: برگشت از درگاه؛ پولی که کم شده ولی سفارشی ثبت نشده
این نشتی مخصوص ایران است و از همه گران‌تر. مشتری از سایت تو به صفحهی پرداخت شاپرکی می‌رود، کارت و رمز پویا را می‌زند و بعد باید برگردد. همین برگشت جایی است که چیزها می‌شکند:
- رمز پویا دیر می‌رسد و زمان صفحهی بانک تمام میشود.
- اینترنت مشتری درست بعد از پرداخت قطع میشود.
- مشتری از داخل مرورگر اینستاگرام یا یک پیام‌رسان خرید کرده و برگشت به سایت درست انجام نمی‌شود.
- مشتری بعد از دیدن پیام موفقیت بانک، تب را می‌بندد و فکر می‌کند کار تمام است.
در همه‌ی این حالت‌ها، پنل فروشگاه یک سبد رها شده نشانت میدهد. ولی این مشتری رها نکرده؛ پول داده. و پرداخت تا وقتی فروشگاه تأییدش نکند نهایی نیست. زرین‌پال در مستندات رسمی‌اش نوشته اگر این تأیید در بازه‌ی زمانی مجاز انجام نشود، تراکنش نهایی نمی‌شود و مبلغ به حساب خریدار برمی‌گردد. نتیجه؟ یک فروش از دست رفته و مشتری‌ای که نگران پولش بوده و احتمالاً دیگر برنمی‌گردد.
سه کاری که این نشتی را می‌بندد
- پرداخت‌شده را سرور تعیین کند، نه مرورگر. سایت باید خودش از درگاه بپرسد این تراکنش واقعاً با همین مبلغ انجام شده یا نه. در پیمان‌کار پرداخت از درگاه زیبال انجام میشود و بعد از بازگشت، سمت سرور دوباره راستی‌آزمایی میشود. بدون این مرحله، پاسخ درگاه قابل جعل است.
- پرداخت‌های بلاتکلیف را خودکار پیگیری کن. سایت نباید منتظر برگشت مشتری بماند. در پسر خدای دریا یک کار زمان‌بندی‌شده هر چند دقیقه سفارش‌های نیمه‌تمام را بررسی می‌کند تا پرداختی بدون تحویل نماند. برای تراکنش‌های ناتمام هم مسیر پیگیری جداگانه‌ای بساز و هیچ سفارشی را پیش از راستی‌آزمایی سمت سرور «پرداخت‌شده» نکن.
- صفحهی نتیجه را برای حالت ناموفق هم طراحی کن. مشتری باید بداند پولش چه میشود، قدم بعدی‌اش چیست و سبدش سر جایش است. صفحه‌ای که فقط می‌گوید «خطا»، به پرداخت دوباره‌ی نگران یا تماس عصبانی ختم میشود.
جزئیات فنی این بخش، از قفل دامنه و آی‌پی تا خطای ریال و تومان، را در راهنمای درگاه پرداخت اینترنتی نوشته‌ایم.
سبدی که در قدم پرداخت رها شده همیشه یعنی «مشتری پشیمان شد» نیست. گاهی یعنی مشتری پول داده و سایت تو نفهمیده.
نشتی پنجم: سبد گران و نبودن گزینه‌ی اقساطی
در سبدهای چند میلیونی، گاهی مشتری کالا را می‌خواهد ولی همه‌ی پولش را همین حالا ندارد. همان گزارش دیجی‌کالا می‌گوید خرید اقساطی و اعتباری در ۱۴۰۲ نسبت به سال قبلش ۴۷۲ درصد رشد کرده. یعنی خریدار ایرانی این گزینه را می‌شناسد و سراغش را می‌گیرد.
در مقبول یدک، کنار درگاه بانکی، خرید اقساطی با اسنپ‌پی هم هست. سه نکته این گزینه را از یک دکمه‌ی تزئینی به ابزار فروش تبدیل می‌کند:
- از صفحهی محصول دیده شود، نه فقط در قدم آخر. مشتری‌ای که نمی‌داند میشود قسطی خرید، اصلاً کالای گران را به سبد اضافه نمی‌کند.
- فقط جایی نشان داده شود که واقعاً قابل استفاده است. اعتبار هر مشتری در این سرویس‌ها سقف دارد و گزینه‌ای که نشان داده شود و بعد رد شود، از نبودنش بدتر است.
- مرجوعی و لغو سفارش اقساطی از قبل فکر شده باشد، چون مسیرش با پرداخت بانکی فرق دارد.
کارمزد، زمان واریز و دام‌های فنی این سرویس‌ها را در راهنمای پرداخت اقساطی در فروشگاه اینترنتی با عدد و منبع آورده‌ایم.
نشتی‌های قبل از صفحهی پرداخت: اعتماد، موجودی و «به درد من می‌خورد؟»
بعضی سبدها در صفحهی پرداخت رها میشوند ولی دلیلشان جای دیگری است: مشتری تا لحظه‌ی آخر شک داشته. سه شک رایج این‌هاست:
«به این فروشگاه میشود اعتماد کرد؟»
نماد اعتماد الکترونیکی، شمارهی تماسی که جواب میدهد و شرایط مرجوعی روشن باید نزدیک دکمه‌ی پرداخت دیده شوند. همان قانون تجارت الکترونیکی در ماده‌ی ۳۷ به خریدار در معامله‌ی از راه دور، با چند استثنا، دست‌کم هفت روز کاری حق انصراف داده. نوشتن این حق به زبان ساده، تردید آخر را برمی‌دارد. در پیمان‌کار نشان ضمانت اصالت روی صفحهی محصول آمده و فروشگاه بازگشت ۷ روزه را هم قول داده.
«این کالا واقعاً موجود است؟»
مشتری‌ای که یک بار پرداخت کند و فردا تلفن بخورد که «ببخشید، تمام شده بود»، دیگر به موجودی سایتت اعتماد نمی‌کند. در مقبول یدک، با چند هزار قلم کالا، کاتالوگ سایت به نرم‌افزار حسابداری فروشگاه، حسابفا، وصل است و هر چند دقیقه یک‌بار همگام میشود. فروشنده فقط یک‌جا قیمت و موجودی را عوض می‌کند و سایت خودش به‌روز می‌ماند.
«این به درد من می‌خورد؟»
خریدار قطعه‌ی یدکی همیشه می‌پرسد «این به ماشین من می‌خورد؟». در پیمان‌کار و مقبول یدک، مشتری اول خودروش را انتخاب می‌کند و از آن به بعد فقط قطعه‌های سازگار را می‌بیند. سؤالی که جوابش در صفحهی محصول باشد، در صفحهی پرداخت تبدیل به تردید نمی‌شود. اینکه صفحهی محصول چطور این شک‌ها را جواب بدهد، موضوع مقاله‌ی طراحی‌ای که می‌فروشد است.
کاهش سبد خرید رها شده با پیامک و کد تخفیف: کی جواب میدهد؟
توصیه‌ی رایج این است که برای سبد رها شده یادآوری بفرستی و کد تخفیف بدهی. این‌ها کار می‌کنند، فقط ترتیبشان مهم است:
- اول نشتی را ببند، بعد یادآوری بفرست. اگر مشتری به خاطر هزینهی ارسال پنهان رفته، پیامک یادآوری او را دوباره به همان عدد می‌رساند.
- در فروشگاه ایرانی، پیامک معمولاً تنها راه است. فروشگاهی که ورودش با موبایل است، اغلب اصلاً ایمیل مشتری را ندارد.
- فقط برای کسی بفرست که اجازه داده، و کم. یک یادآوری کوتاه و مفید کافی است. پیامکی که آزار بدهد، شماره‌ات را در گوشی مشتری مسدود می‌کند.
- کد تخفیف را عادت نکن. اگر هر سبد رها شده‌ای کد تخفیف بگیرد، مشتری زرنگ یاد می‌گیرد همیشه سبد را رها کند و منتظر بماند.
- کادر کد تخفیف را در صفحهی پرداخت کم‌رنگ کن. کادر بزرگ «کد تخفیف دارید؟» به مشتری‌ای که کد ندارد می‌گوید دیگران ارزان‌تر خریده‌اند و او را می‌فرستد دنبال کد. همه‌شان برنمی‌گردند.
یک کار ساده‌تر هم هست که اغلب جا می‌افتد: سبد مشتری را نگه دار. کسی که دیروز کالا در سبد گذاشته و امروز برگشته، نباید سبد خالی ببیند.
چک‌لیست یک‌ساعته: نشتی‌های فروشگاه خودت را پیدا کن
لازم نیست برای پیدا کردن نشتیها ابزار گران بخری. این کارها را امروز با گوشی خودت انجام بده:
- ۱. با گوشی و اینترنت همراه، نه وای‌فای خانه، یک کالا را از صفحهی اصلی تا پرداخت بخر. هر جا مکث کردی یا شک کردی، یادداشت کن.
- ۲. همین خرید را یک بار از داخل مرورگر اینستاگرام انجام بده؛ همان مسیری که مشتری‌های صفحهی اینستاگرامت می‌روند.
- ۳. ببین هزینه و زمان ارسال اولین بار کجا دیده میشود. اگر در قدم آخر است، نشتی اول را پیدا کرده‌ای.
- ۴. شمارهی موبایل و کد پستی را با اعداد فارسی وارد کن و ببین فرم قبول می‌کند یا نه.
- ۵. یک مشتری قدیمی را تصور کن که رمزش را فراموش کرده. چند قدم طول می‌کشد تا دوباره وارد شود؟
- ۶. گزارش یک ماه تراکنش‌های درگاه را با سفارش‌های پرداخت‌شده‌ی سایت مقایسه کن. هر تراکنش موفقی که سفارش ندارد، یعنی نشتی چهارم در فروشگاه تو هم هست.
- ۷. سفارش‌های «در انتظار پرداخت» را بشمار. اگر زیادند، مسیر رفت و برگشت درگاه را جدی بررسی کن.
- ۸. از سه مشتری که سبد را رها کرده‌اند مؤدبانه بپرس چه چیزی جلویشان را گرفت. جواب این سه تماس اغلب از هر نموداری روشن‌تر است.
صفحهی پرداخت را تعمیر کنی یا فروشگاه را بازطراحی؟
اگر فروشگاهت بازدید دارد ولی فروش ندارد، جواب همیشه بازطراحی کامل نیست. بیشتر نشتی‌های بالا را میشود روی همان فروشگاه فعلی بست، به شرطی که دستت برای تغییر صفحهی پرداخت باز باشد.
ولی گاهی باز نیست: صفحهی پرداختی که عوض نمی‌شود، افزونه‌ای که پرداخت‌های بلاتکلیف را پیگیری نمی‌کند، یا ساختاری که نمی‌گذارد قاعده‌ی ارسال را از صفحهی محصول نشان بدهی. اگر برای بستن هر نشتی باید یک افزونهی تازه نصب کنی و هر افزونه سایت را کندتر کند، احتمالاً وقت بازطراحی سایت رسیده.
یک قاعده‌ی سرانگشتی: اگر بیشتر از نیمی از موارد چک‌لیست بالا مشکل دارد و دستت برای تغییرشان بسته است، تعمیر تکه‌تکه از یک بار درست ساختن گران‌تر تمام میشود.
ما در فراکو هر فروشگاه را با کدنویسی اختصاصی می‌سازیم، پس مسیر خرید برای همان کسب‌وکار طراحی میشود: انتخاب خودرو برای فروشگاه قطعه، خرید بدون حساب برای فروش تک‌محصولی، ورود با کد پیامکی برای مشتری تکراری. سورس‌کد کامل تحویل میشود و دامنه به نام خود توست. طراحی سایت فروشگاهی سه پله دارد و ساختش ۱۴ تا ۲۰ روز کاری طول می‌کشد؛ قیمت بسته به پروژه با تماس اعلام میشود. پرداخت هم دو قسمت است: نصف در شروع کار و نصف در تحویل.
قدم بعدی
هیچ فروشگاهی سبدهای رها شده را به صفر نمی‌رساند؛ بعضی‌ها فقط قیمت مقایسه می‌کنند. ولی مشتری‌ای که تا صفحهی پرداخت آمده و به خاطر یک هزینهی پنهان، یک رمز فراموش‌شده یا یک برگشت ناموفق از بانک رفته، مشتری‌ای است که مال تو بوده.
از همان چک‌لیست یک‌ساعته شروع کن. اولین نشتی را ببند و ماه بعد عددت را دوباره بسنج.
و اگر دیدی دستت برای بستن نشتیها بسته است، قبل از هر قراردادی با ما حرف بزن: در مشاوره‌ی رایگان هزینه و مسیر کار فروشگاهت را روشن می‌کنیم. از این‌جا شروع کن.
پرسش‌های پرتکرار
نرخ سبد خرید رها شدهی عادی چقدر است؟
عدد رسمیای برای فروشگاههای ایرانی منتشر نشده. عدد حدود ۷۰ درصدی که زیاد نقل میشود، میانگین پژوهشهای خارجی است و شرایط پرداخت و ارسال ایران را در نظر ندارد. معیار بهتر روند فروشگاه خودت است: نرخ این ماه را حساب کن، یک نشتی را ببند و ماه بعد دوباره بسنج.
ارسال رایگان بگذارم یا هزینهی ارسال را جدا بگیرم؟
هر دو میتواند درست باشد. مهم این است که مشتری عدد را از اول ببیند، نه در قدم آخر. اگر حاشیهی سودت اجازه میدهد، ارسال رایگان یا ارسال رایگان از یک مبلغ به بالا سادهترین پیام است. اگر نه، هزینه را با مقصد و وزن حساب کن ولی همان لحظه که مشتری شهرش را انتخاب کرد نشانش بده.
ثبتنام را کامل از فروشگاه حذف کنم؟
ثبتنام اجباری قبل از خرید را بله. حساب کاربری برای مشتری تکراری مفید است، ولی میشود آن را با همان شمارهی موبایل و کد پیامکی ساخت، بدون رمز عبور. اگر بیشتر مشتریهایت فقط یک بار میخرند، خرید کامل بدون حساب را جدی در نظر بگیر.
پول مشتری کم شده ولی سفارشی در سایت ثبت نشده؛ چه کار کنم؟
اول در پنل درگاه ببین تراکنش موفق ثبت شده یا نه. اگر فروشگاه آن را در زمان مقرر تأیید نکرده باشد، در درگاه‌های ایرانی معمولاً مبلغ به حساب خریدار برمی‌گردد. زمان دقیقش را از پشتیبانی درگاهت بپرس و با شمارهی پیگیری به مشتری خبر بده تا نگران نماند. بعد ریشه را درست کن: سایت باید پرداخت‌های بلاتکلیف را خودکار پیگیری کند.
فروشگاهم روی ووکامرس است؛ برای کم کردن سبدهای رها شده باید کل سایت را عوض کنم؟
لزوماً نه. خیلی از این نشتیها، مثل نمایش زودتر هزینهی ارسال یا خلوت کردن صفحهی پرداخت، روی همان سایت هم بسته میشوند. بازطراحی وقتی منطقی است که برای هر تغییر باید افزونهی تازهای نصب کنی، سایت کند شده، یا تغییری که لازم داری در آن ساختار اصلاً ممکن نیست.
نویسنده
آروین طوسی
بنیان‌گذار فراکو؛ اهواز
هر راهنما از دل پروژه‌های واقعی نوشته میشود، نه از روی تئوری؛ از سایت‌هایی که برای مشتری‌ها روی دامنه‌ی خودشان ساخته‌ایم و دموهای صنفی که برای معرفی هر صنف آماده کرده‌ایم.
